Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 11
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Meets Lord Śiva: Devotee as Living Tīrtha and the Lord’s Māyā
आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥
ātmany api śivaṁ prāptaṁ taḍit-piṅga-jaṭā-dharam try-akṣaṁ daśa-bhujaṁ prāṁśum udyantam iva bhāskaram
श्री मार्कंडेयांनी आपल्या हृदयात सहसा भगवान् शिव प्रकट झालेले पाहिले. त्यांच्या जटा वीजेसारख्या सुवर्णवर्णी; ते त्रिनेत्री, दशभुज आणि उंच देहाचे, उगवत्या सूर्याप्रमाणे तेजस्वी होते. त्यांनी व्याघ्रचर्म परिधान केले होते आणि त्रिशूळ, धनुष्य, बाण, तलवार, ढाल, जपमाळ, डमरू, कपाल व परशु धारण केले होते. हे पाहून मुनि विस्मित होऊन समाधीतून बाहेर आले व विचार करू लागले—“हे कोण, आणि कुठून आले?”