Adhyaya 113

Verse 1

ं गुह्यमिति ख महाबलमिति क भूमिचण्डेश्वरमिति ग तथान्यथेति झ द्वयोर्मध्ये इति ख यद्वत् स्याद्भुक्तिमुक्तिदमिति ङ अथ त्रयोदशाधिकशततमो ऽध्यायः नर्मदादिमाहात्म्यम् अग्निर् उवाच नर्मदादिकमाहात्म्यं वक्ष्येहं नर्मदां परां सद्यः पुनाति गाङ्गेयं दर्शनाद्वारि नार्मदं

[पाठांतर] ‘गुह्यम्’ (ख), ‘महाबलम्’ (क), ‘भूमि-चण्डेश्वरम्’ (ग), ‘तथान्यथा’ (झ), ‘द्वयोर्मध्ये’ (ख), आणि ‘यद्वत् स्यात्—भुक्तिमुक्तिदम्’ (ङ) असे पाठभेद आहेत। आता एकशे तेरावा अध्याय—‘नर्मदा इत्यादींचे माहात्म्य’। अग्नि म्हणाले: येथे मी नर्मदा व इतर तीर्थांचे माहात्म्य सांगतो। नर्मदा परमा आहे; गंगा दर्शनमात्राने तत्क्षणी पवित्र करते, आणि नर्मदेचे जल स्पर्श/स्नानाने शुद्ध करते।

Verse 2

विस्तराद्योजनशतं योजनद्वयमायता षष्टिस्तीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस् तथापराः

तिचा विस्तार शंभर योजन आणि आयाम दोन योजन आहे; तेथे साठ हजार तीर्थे आहेत, आणि त्याव्यतिरिक्त साठ कोटीही आहेत।

Verse 3

पर्वतस्य समन्तात्तु तिष्ठन्त्यमरकण्टके कावेरीसङ्गमं पुण्यं श्रीपर्वतमतः शृणु

त्या पर्वताच्या सर्व बाजूंनी ती अमरकंटक येथे स्थित आहेत। म्हणून आता श्रीपर्वत आणि कावेरीच्या पवित्र संगमाविषयी ऐक।

Verse 4

गौरी श्रीरूपिणी तेपे तपस्तामब्रवीद्धरिः अवाप्स्यसि त्वमध्यात्म्यं नाम्ना श्रीपर्वतस्तव

श्रीरूपिणी गौरीने तप केले. तेव्हा हरिने तिला म्हटले: “तू अध्यात्मसिद्धी प्राप्त करशील, आणि तुझे नाव ‘श्रीपर्वत’ असे होईल.”

Verse 5

समन्ताद्योजनशतं महापुण्यं भविष्यति अत्र दानन्तपो जप्यं श्राद्धं सर्वमथाक्षयं

चहूबाजूंनी शंभर योजनांपर्यंत महापुण्य उत्पन्न होते. येथे दान, तप, जप आणि श्राद्ध—सर्वांचे फळ निश्चयाने अक्षय होते.

Verse 6

नर्मदापरमिति झ निर्यान्त्यमरकण्टके इति झ तपस्तामब्रवीद्धर इति ग अत्र दानं तथा जप्यमिति झ सर्वमथाक्षरमिति ख , छ च मरणं शिवलोकाय सर्वदं तीर्थमुत्तमं हरो ऽत्र क्रीडते देव्या हिरण्यकशिपुस् तथा

येथे पाठ आहे—“नर्मदा परमा” आणि “अमरकण्टक येथे धन्यजन प्रस्थान करतात।” दुसऱ्या पाठात—“हर म्हणाला: तप कर।” येथे दान व जप करावेत. हे उत्तम तीर्थ सर्वदायक आहे; येथे मरण शिवलोकप्राप्ती घडवते. येथे देवीसह हर क्रीडा करतो; हिरण्यकशिपूबाबतही तसेच म्हटले आहे.

Verse 7

तपस्तप्त्वा बली चाभून्मुनयः सिद्धिमाप्नुवन्

तप करून ते बलवान झाले; मुनिंनी सिद्धी प्राप्त केली.