Vamana Purana — Ritadhvaja Aids Galava, Shloka 29
Ritadhvaja’s Aid to Galava and Andhaka’s Infatuation with Gauri
किञ्चित् त्वया न श्रुतं दैत्यनाथ गीतं श्लोकं गाधिना पार्थिवेन दृष्ट्वा सैन्यं विप्रधेनुप्रसक्तं तथ्यं पथ्यं सर्वलोके हितं च // वम्प्_33.28 वरं प्राणास्त्याज्या न च पिशुनवादेष्वभिरतिः वरं मौनं कार्यं न च वचनमुक्तं यदनृतम् वरं क्लीबैर्भाव्यं न च परकगलत्राभिगमनं वरं भिक्षार्थित्वं न च परधनास्वादमसकृत्
kiñcit tvayā na śrutaṃ daityanātha gītaṃ ślokaṃ gādhinā pārthivena dṛṣṭvā sainyaṃ vipradhenuprasaktaṃ tathyaṃ pathyaṃ sarvaloke hitaṃ ca // VamP_33.28 varaṃ prāṇāstyājyā na ca piśunavādeṣvabhiratiḥ varaṃ maunaṃ kāryaṃ na ca vacanamuktaṃ yadanṛtam varaṃ klībairbhāvyaṃ na ca parakagalatrābhigamanaṃ varaṃ bhikṣārthitvaṃ na ca paradhanāsvādamasakṛt
ഹേ ദൈത്യനാഥാ, ബ്രാഹ്മണന്റെ പശുവിനെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞ സൈന്യത്തെ കണ്ടപ്പോൾ രാജാവ് ഗാധി പാടിയ—സത്യമും പഥ്യവും സർവ്വലോകഹിതവും ആയ—ആ ശ്ലോകം നീ അല്പമെങ്കിലും കേട്ടിട്ടില്ലയോ? ‘പിശുനവാക്കുകളിൽ ആസക്തിയാകുന്നതിനെക്കാൾ പ്രാണത്യാഗം ശ്രേയസ്. അസത്യവചനം പറയുന്നതിനെക്കാൾ മൗനം ശ്രേയസ്. പരന്റെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നതിനെക്കാൾ നപുംസകനെന്നു കരുതപ്പെടുന്നതു ശ്രേയസ്. പരംധനം ആവർത്തിച്ചു ആസ്വദിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ഭിക്ഷാവൃത്തി ശ്രേയസ്.’
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Gādhi functions as an authoritative exemplar of royal nīti: a king who recognizes that social order collapses when the vulnerable (brāhmaṇas) and their livelihood (the cow) are violated. ‘Vipra-dhenu’ is a stock marker of grievous adharma; the verse frames ethics as universally beneficial (sarvaloke hitam), not merely sectarian counsel.
It is a graded rhetorical preference (varaṃ…varaṃ…): it ranks harms to show that certain transgressions—slander, lying, adultery, and repeated appropriation of others’ wealth—are worse than socially painful alternatives. The point is ethical prioritization, not a literal injunction to seek death or beggary.
Prahlāda’s strategy is moral suasion: he confronts Daitya kingship with universally intelligible dharma (truthful speech, restraint, non-violation of others). The narrative tension is that such counsel, though ‘pathya’, provokes the tyrant’s rage rather than reform.