Adhyaya 5

ഈ അധ്യായത്തിൽ ദിവ്യാഗമനത്തിനു ശേഷം കഥ അന്തർമുഖമായ വിരഹാകാംക്ഷയിലേക്കു തിരിയുന്നു. ശ്രീനിവാസൻ രത്നമണ്ഡപത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് പദ്മാവതിയുടെ സൗന്ദര്യസ്മരണയിൽ ലീനനായി, മോഹാവസ്ഥയിൽ തന്മയത്വം കൈവരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ബകുലമാലിക ഒരുക്കിയ അർഘ്യ-നൈവേദ്യങ്ങളുമായി എത്തി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദേഹ-മാനസിക ലക്ഷണങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ച് ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ അവസ്ഥയെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. ശ്രീനിവാസൻ മറുപടിയായി പദ്മാവതിയുടെ പൂർവയുഗബന്ധം പറയുന്നു—വേദവതി/സീതാ പ്രസംഗവും പിന്നീടൊരു യുഗത്തിൽ സംഗമിക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനവും—ഇതിലൂടെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രണയം ധർമ്മപ്രതിജ്ഞയുടെയും ദൈവസങ്കൽപ്പത്തിന്റെയും തുടർച്ചയായി സ്ഥാപിതമാകുന്നു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ബകുലമാലികയ്ക്ക് യാത്രാമാർഗം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു: നൃസിംഹഗുഹ, അഗസ്ത്യാശ്രമം, സുവർണമുഖരീ തീരത്തെ അഗസ്ത്യേശലിംഗം, പിന്നെ വനങ്ങളും തടാകങ്ങളും കടന്ന് നാരായണപുരി/ആകാശരാജന്റെ നഗരം. വഴിയിൽ വൃക്ഷ-പക്ഷി-മൃഗ സമൃദ്ധിയുടെ വിവരണം പുണ്യഭൂപടംപോലെ വിരിയുന്നു. അവസാനം ബകുലമാലിക യാത്ര ആരംഭിച്ച് പദ്മാവതിയുടെ സഖികളെ കണ്ടുമുട്ടി അടുത്ത സംവാദത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നു.