
ഈ അധ്യായത്തിൽ സൂതന്റെ വചനത്തിലൂടെ ധരണിയുടെ ചോദ്യം ഉയരുന്നു; വരാഹഭഗവാൻ മറുപടിയായി ആകാശരാജൻ ഭൂമിജയായ പുത്രിക്ക് “പദ്മിനി” എന്നു നാമകരണം ചെയ്ത കഥ പറയുന്നു. തുടർന്ന് പദ്മാവതിയുടെ ഉദ്യാന-ആശ്രമത്തിനടുത്ത് ദേവർഷി നാരദൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി എത്തി, അവളുടെ അപേക്ഷപ്രകാരം ശുഭദേഹലക്ഷണങ്ങളുടെ വിശദമായ വിവരണം നൽകുന്നു; അവസാനം അവളുടെ രൂപം “വിഷ്ണു-യോഗ്യം” ആണെന്നും ലക്ഷ്മീസദൃശമാണെന്നും നിർണ്ണയിക്കുന്നു. നാരദൻ അന്തർധാനം ചെയ്ത ശേഷം പദ്മിനി/പദ്മാവതി സഖികളോടൊപ്പം വസന്തപുഷ്പങ്ങൾ ശേഖരിക്കാൻ പുഷ്പാടവിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; പല പുഷ്പങ്ങളുടെ വർണ്ണനയോടെ ആ വനഭൂമി ആചാര-സൗന്ദര്യസമ്പന്നമായ പവിത്രസ്ഥലമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അവിടെ ഭീഷണിയായ ആന പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ ഭയം പടരുന്നു; എന്നാൽ ഉടൻ കുതിരപ്പുറത്ത് ധനുസ്സേന്തിയ ദീപ്തിമാനനായ പുരുഷൻ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു—വെങ്കടാദ്രി-നിവാസിയായ ശ്രീനിവാസൻ, ഈ കഥയിൽ താനെ സൂർയവംശീയ “കൃഷ്ണൻ” എന്നു പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. സ്ത്രീകൾ ‘ഈഹാമൃഗം’ കണ്ടിട്ടില്ലെന്നും ഇത് രാജസംരക്ഷിത വനമാണെന്നും ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ വേട്ടയ്ക്കായി വന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞ് പദ്മാവതിയെ കണ്ടപ്പോൾ ആകർഷിതനായതായി സമ്മതിക്കുന്നു; രാജദണ്ഡഭയം സഖികൾ ഓർമ്മിപ്പിച്ചതോടെ സേവകരോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ പർവതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുന്നു.
No shlokas available for this adhyaya yet.