
ഈ അധ്യായം സൂതൻ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന സംവാദരൂപത്തിലാണ്. സന്താനഹീനതയിൽ ദുഃഖിതയായ അഞ്ജനയെ ഋഷി മതംഗൻ സമീപിച്ച് അവളുടെ ഉദ്ദേശ്യം ചോദിക്കുന്നു. അഞ്ജന പറയുന്നു—മുമ്പ് ശിവൻ തന്റെ പിതാവായ കേസരിക്ക് ഒരു വരം നൽകിയിരുന്നു: ഈ ജന്മത്തിൽ ചില പരിമിതികൾ ഉണ്ടായാലും, പ്രശസ്തയായ ഒരു പുത്രി ജനിക്കും; ആ പുത്രിയുടെ പുത്രൻ കേസരിക്ക് മഹാനന്ദം നൽകും. സന്താനാർത്ഥം അഞ്ജന ঋതു-മാസ വ്രതങ്ങൾ, സ്നാന-ദാനകർമ്മങ്ങൾ, പ്രദക്ഷിണ-നമസ്കാരങ്ങൾ, ശാലഗ്രാമബന്ധിത ഉപചാരങ്ങൾ, പലവിധ ദാനധർമ്മങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്തിട്ടും പുത്രൻ ലഭിക്കാതെ അവൾ തപസ്സിലേക്ക് തിരിയുന്നു. മതംഗൻ അവൾക്ക് കൃത്യമായ തീർത്ഥയാത്രാമാർഗം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു—തെക്കോട്ട് ഘനാചലവും ബ്രഹ്മതീർത്ഥവും, കിഴക്കോട്ട് സുവർണമുഖരിയും, വടക്കോട്ട് വൃഷഭാചലവും സ്വാമിപുഷ്കരിണിയും; അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് വരാഹനെയും വെങ്കടേശനെയും പൂജിച്ച്, ശുഭവൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വിയദ്ഗംഗാ തീർത്ഥത്തിൽ വായുവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നിയത തപസ്സു ചെയ്യണം. അഞ്ജന ക്രമേണ തപസ്സിനെ കഠിനമാക്കുന്നു—ഫലാഹാരത്തിൽ നിന്ന് ജലാഹാരത്തിലേക്കും പിന്നെ കൂടുതൽ നിയന്ത്രണത്തിലേക്കും. ആയിരം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശുഭ ജ്യോതിഷമുഹൂർത്തത്തിൽ വായു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു വരം നൽകുന്നു; അഞ്ജന പുത്രനെ അപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, വായു തന്നെ അവളുടെ പുത്രനായി വരുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച് യശസ്സും കീർത്തിയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. അവസാനം ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും ദേവിമാരും അവളുടെ അത്ഭുത തപസ്സിന് സാക്ഷികളാകാൻ എത്തുന്നു—നിർദ്ദേശിത തീർത്ഥങ്ങളിൽ ശാസ്ത്രീയമായ അനുഷ്ഠാനം ദിവ്യാനുഗ്രഹം വിളിച്ചുവരുത്തുന്നു എന്നതാണ് അധ്യായത്തിന്റെ സന്ദേശം.
No shlokas available for this adhyaya yet.