Adhyaya 35

ഈ അധ്യായം മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളായി പുരോഗമിക്കുന്നു. ആദ്യം ഭാരദ്വാജൻ സുവർണമുഖരീ നദി പുണ്യമായ കല്യാ നദിയുമായി ചേരുന്ന സംഗമം വർണ്ണിക്കുന്നു. ആ സംഗമത്തിൽ സ്നാനം അത്യന്തം ശുദ്ധികരമാണെന്ന്—മഹായജ്ഞഫലം നൽകുന്നതെന്നും, സംഗമമാഹാത്മ്യവും അഭിഷേകബന്ധിത പാവിത്ര്യവും മൂലം ബ്രഹ്മഹത്യാദി ഘോരപാപങ്ങളും ക്ഷയിക്കുന്നതെന്നും പറയുന്നു. തുടർന്ന് വെങ്കടാചലത്തിന്റെ സ്ഥാനംയും മഹിമയും വിവരിക്കുന്നു—അത് ‘സർവ്വതീർത്ഥാശ്രയം’ കൂടിയാണ്, വരാഹക്ഷേത്രവുമാണ്. അവിടെ ശ്രീസഹിത അച്യുത വിഷ്ണു വസിക്കുന്നു; സിദ്ധർ, ഗന്ധർവർ, ഋഷികൾ, മനുഷ്യർ എന്നിവർ പ്രഭുവിന്റെ സേവയിൽ സന്നിഹിതരായിരിക്കുന്നു. വെങ്കടാദ്രിനാഥനെ സ്മരിക്കുന്നത് ആപത്തുകൾ നീക്കി അക്ഷയസ്ഥിതിയിലേക്കു നയിക്കുന്നതായും പറയുന്നു. അർജുനന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടിയായി ഭാരദ്വാജൻ നാരായണന്റെ പരമത്വം, നാമസാമ്യം, ചതുര്വ്യൂഹവ്യാപ്തി, മന്ത്രനിഷ്ഠാസാധന, സൃഷ്ടി-പ്രളയക്രമം എന്നിവ വിശദീകരിക്കുന്നു—ദിവ്യദേഹത്തിൽ നിന്ന് ദേവതകളും തത്ത്വങ്ങളും ഉദ്ഭവിക്കൽ, യോഗനിദ്രയിൽ പ്രളയം, വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രാദുര്ഭാവം, ധർമ്മസ്ഥാപനാർത്ഥം ഭഗവാൻ രൂപം ധരിക്കൽ. ഇങ്ങനെ തീർത്ഥധർമ്മവും ഭക്തിസാധനയും പുരാണതത്ത്വവും ഒരൊറ്റ ഉപദേശമായി ഒന്നിക്കുന്നു.