Adhyaya 28

ഈ അധ്യായത്തിൽ ശ്രീവെങ്കടാചലത്തിലെ കടാഹതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമയെ പലവക്താക്കളുടെ സംവാദരൂപത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഋഷികൾ ത്രിലോകങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പ്രശസ്തിയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നു; നാരദനെ പ്രമാണമായി വിളിക്കുന്നു; മഹാദേവനും ഇതിന്റെ പൂർണ്ണ ഗൗരവം അറിയുന്നുവെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഗംഗാദി പുണ്യനദികളും മറ്റു തീർത്ഥങ്ങളും സ്വശുദ്ധിക്കായി കടാഹതീർത്ഥത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞ്, തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ ശ്രേഷ്ഠത തെളിയിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ സ്തുതിയെ വെറും ‘അർഥവാദം’ എന്നു തള്ളുന്നത് ആത്മീയമായി അപകടകരമാണെന്ന മുന്നറിയിപ്പും ഉണ്ട്. തുടർന്ന് തീർത്ഥജല പാനക്രമം ഉപദേശിക്കുന്നു—അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രത്തോടെയോ വിഷ്ണുനാമങ്ങളോടെയോ (ത്രിവിധ നാമോച്ചാര സഹിതം) പാനം ശ്രേയസ്കരം; മന്ത്രമില്ലാതെ കുടിച്ചാൽ പ്രായശ്ചിത്തവാക്യം ഉച്ചരിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശം. അവസാനം ദൃഷ്ടാന്തമായി, ബ്രാഹ്മണൻ കേശവൻ വ്യസനവും ഹിംസയും മൂലം പതിതനായി ബ്രഹ്മഹത്യാദോഷം പ്രാപിക്കുകയും പാപരൂപിണി അവനെ പിന്തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭാരദ്വാജന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിൽ സ്വാമിപുഷ്കരിണിയിൽ സ്നാനം, വരാഹപൂജ, ശ്രീനിവാസ/വെങ്കടേശ ദർശനം, കടാഹതീർത്ഥപാനം എന്നിവ ചെയ്തപ്പോൾ ബ്രഹ്മഹത്യ നശിക്കുകയും വെങ്കടേശൻ ദിവ്യമായി സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉപസംഹാരത്തിൽ ഇത് ഇതിഹാസസഹിതവും വിശ്വാസപൂർവ്വം പരമ്പരയായി പകർന്നതുമായ കഥയെന്ന് പറയുന്നു.