Adhyaya 26

ഈ അധ്യായത്തിൽ ശ്രീസൂതൻ ഘോണം-തീർത്ഥം (തുംബുരു-തീർത്ഥം) എന്നതിന്റെ അപൂർവ പാവനശക്തി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഉത്തരാഫാൽഗുനി നക്ഷത്രം, ശുക്ലപക്ഷം, സൂര്യൻ മീനരാശിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ശുഭകാലത്ത് ഗംഗ മുതലായ മഹാതീർത്ഥങ്ങൾ ഇവിടെ സംഗമിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ്, ആ സമയത്തെ സ്നാനം വിശേഷഫലപ്രദമാണെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഘോണം-തീർത്ഥസ്നാനത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിയുന്നവരെക്കുറിച്ച് ധാർമ്മിക-നൈതിക മുന്നറിയിപ്പ് വരുന്നു—ഗുരുതര സാമൂഹികവും വൈദികവുമായ ആചാരലംഘനങ്ങളുടെ പട്ടികയോട് ചേർത്ത് അവരെ നിന്ദിക്കുന്നതിലൂടെ തീർത്ഥയാത്രാധർമ്മവും പ്രായശ്ചിത്തബോധവും ഉറപ്പിക്കുന്നു. പിന്നെ മോചനസ്വരത്തിൽ, ഈ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം, പാനം, സേവനം മുതലായവ വഴി പലവിധ പാപദോഷങ്ങൾ ശുദ്ധമാകുകയും നൈതിക പുനസ്ഥാപനം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. ഇതിഹാസമായി ദേവലൻ ഗാർഗ്യനോട് തുംബുരു ഗന്ധർവന്റെ കഥ പറയുന്നു: ഗൃഹകലഹത്തിൽ നിന്നുള്ള ശാപത്തിന് ശേഷം തുംബുരു വെങ്കടേശ്വരനെ പൂജിച്ച് തീർത്ഥസ്നാനം ചെയ്ത് വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിച്ചു. ശപ്തഭാര്യ തവളയായി പിപ്പലവൃക്ഷത്തിന്റെ പൊള്ളയിൽ വസിക്കുന്നു; അഗസ്ത്യൻ വന്ന് പതിവ്രതാധർമ്മം ഉപദേശിച്ച് അവളെ മോചിപ്പിക്കുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ പൗർണമാസിയിൽ ഘോണം-തീർത്ഥസ്നാനം മഹാദാന-യാഗസമ ഫലം നൽകുന്നു; ഈ അധ്യായശ്രവണം വാജപേയസദൃശ പുണ്യവും ദീർഘകാല വിഷ്ണുലോകപ്രാപ്തിയും നൽകുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.