Adhyaya 25

അധ്യായം 25-ൽ ശ്രീസൂതൻ നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ ഋഷിമാർക്ക് വെങ്കടാദ്രിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ജാബാലീ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമ വിവരിക്കുന്നു. ഇത് സർവ്വപാപനാശകമായ തീർത്ഥമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ‘ദുരാചാരൻ’ എന്ന ഒരാളുടെ കഥയും അവന്റെ ദോഷസ്വഭാവവും ഋഷിമാർ ചോദിക്കുന്നു. സൂതൻ പറയുന്നു: കാവേരിയുടെ സമീപത്ത് താമസിച്ചിരുന്ന ബ്രാഹ്മണനായ ദുരാചാരൻ മഹാപാതകികളുമായി (ബ്രഹ്മഘ്നൻ, സുരാപൻ, സ്തേയി, ഗുരുതൽപഗൻ മുതലായവർ) ദീർഘകാലം കൂട്ടുകൂടി മലിനനായി. അത്തരക്കാരുമായി നീണ്ട സഹവാസം, സ്പർശം, ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം, ഒരുമിച്ച് ശയനം എന്നിവ മൂലം ബ്രാഹ്മണ്യം ക്രമേണ ക്ഷയിച്ച് അവസാനം ദോഷസാമ്യം വരുന്നു എന്ന് ഗ്രന്ഥം ഘട്ടംഘട്ടമായി പറയുന്നു. തുടർന്ന് അവൻ വേതാളബാധിതനായി അലഞ്ഞു; എന്നാൽ ശേഷപുണ്യവും ദൈവയോഗവും കൊണ്ട് വെങ്കടാദ്രിയിലെത്തി ജാബാലീ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത ഉടൻ വേതാളത്തിൽ നിന്നും പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി. പിന്നീട് അവൻ ജാബാലി മുനിയെ സമീപിച്ച് കാരണം ചോദിക്കുന്നു. ജാബാലി വിശദീകരിക്കുന്നു—ആ വേതാളം മുൻപ് ഒരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു; മരണതിഥിയിൽ നിർദ്ദേശിച്ച പാർവണ-ശ്രാദ്ധം ചെയ്യാതിരുന്നതിനാൽ പിതൃശാപം കൊണ്ട് വേതാളത്വം ലഭിച്ചു. ജാബാലീ തീർത്ഥസ്നാനത്തോടെ അവനും വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കുന്നു. കൂടാതെ മരിച്ച മാതാപിതാക്കളുടെ ശ്രാദ്ധം അവഗണിച്ചാൽ വേതാളഗതിയും നരകവും ലഭിക്കും എന്ന നൈതികോപദേശവും ഉണ്ട്. അവസാനം ഫലശ്രുതി—ജാബാലീ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനമാത്രം സ്മൃതികളിൽ വ്യക്തമായ പ്രായശ്ചിത്തമില്ലാത്ത കഠിനപാപങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു; ഈ മഹിമ കേൾക്കുന്നതും പാപമോചനകരമാണെന്ന് പറയുന്നു.