Adhyaya 24

അധ്യായാരംഭത്തിൽ ഋഷിമാർ സൂതനോട് ചോദിക്കുന്നു—വിഷ്ണുഭക്തനായ ബ്രാഹ്മണനെ പീഡിപ്പിച്ച ആ ക്രൂരരാക്ഷസൻ ആരായിരുന്നു? സൂതൻ ശ്രീരംഗധാമത്തിലെ മുൻകഥ പറയുന്നു; വൈകുണ്ഠസമമായ ആ ധാമത്തിൽ ഭക്തർ ശ്രീരംഗനാഥനെ ആരാധിക്കുന്നു. അവിടെ വീരബാഹുവിന്റെ പുത്രൻ സുന്ദരഗന്ധർവ്വൻ ജലതീർത്ഥത്തിൽ അനേകം സ്ത്രീകളോടൊപ്പം ലജ്ജയില്ലാതെ പെരുമാറുന്നു. മധ്യാഹ്നകർമ്മത്തിനായി വസിഷ്ഠൻ വന്നപ്പോൾ സ്ത്രീകൾ ശരീരം മറയ്ക്കുന്നു; സുന്ദരൻ മറയ്ക്കാത്തതിനാൽ വസിഷ്ഠൻ അവനെ നിർലജ്ജത്വം കാരണം രാക്ഷസത്വശാപം നൽകുന്നു. സ്ത്രീകൾ വസിഷ്ഠനോട് കരുണ അപേക്ഷിക്കുന്നു—ഇത്തരം ശാപം ലോകധർമ്മത്തിനും നൈതികതയ്ക്കും ഹാനികരം. വസിഷ്ഠൻ തന്റെ വാക്യസത്യത്തെ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് പരിഹാരമാർഗം പറയുന്നു: ശാപം പതിനാറു വർഷം നിലനിൽക്കും; തുടർന്ന് സുന്ദരൻ രാക്ഷസരൂപത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ് ശുഭമായ വെങ്കടാദ്രിയും ചക്രതീർത്ഥവും എത്തും. അവിടെ പദ്മനാഭൻ എന്ന യോഗി വസിക്കുന്നു; രാക്ഷസൻ അദ്ദേഹത്തെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ സുദർശനചക്രം ബ്രാഹ്മണരക്ഷയ്ക്കായി പ്രേരിതമായി രാക്ഷസന്റെ ശിരശ്ഛേദം ചെയ്യും; അപ്പോൾ സുന്ദരൻ വീണ്ടും ദിവ്യരൂപം പ്രാപിച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകും. കഥ അതേക്രമത്തിൽ പൂർത്തിയാകുന്നു—സുന്ദരൻ ഭയങ്കര രാക്ഷസനായി പതിനാറു വർഷം സഞ്ചരിച്ചു, അവസാനം ചക്രതീർത്ഥത്തിൽ പദ്മനാഭനെ ആക്രമിക്കുന്നു. യോഗി ജനാർദ്ദനനെ സ്തുതിക്കുന്നു; സുദർശനം പ്രത്യക്ഷമായി രാക്ഷസനെ വധിക്കുന്നു. സുന്ദരൻ ദീപ്തനായി സുദർശനത്തെ പുകഴ്ത്തി, സ്വർഗ്ഗഗമനത്തിനും ദുഃഖിതയായ ഭാര്യമാരെ കാണുന്നതിനും അനുമതി ചോദിക്കുന്നു; സുദർശനം അനുവദിക്കുന്നു. പദ്മനാഭനും—ചക്രതീർത്ഥത്തിൽ സുദർശനം സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ട് പാപനാശം, മോക്ഷം, ഭൂതപിശാചാദി ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നൽകണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അവസാനം സൂതൻ പറയുന്നു—ഈ കഥ ശ്രവണമാത്രം പാപമോചനകരം; തീർത്ഥത്തിന്റെ പാവനമഹിമയും വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു.