Adhyaya 23

സൂതൻ ഋഷിമാരോട് ചക്രതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം പറയുന്നു. ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമ ശ്രവിച്ചാൽ പാപമലം നീങ്ങി, ചിത്തം ശുദ്ധമായി, ഭക്തൻ വിഷ്ണുധാമത്തിലേക്ക് അഭിമുഖനാകുന്നു എന്ന ഫലശ്രുതി ആദ്യം പ്രതിപാദിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ചക്രപുഷ്കരിണിയുടെ തീരത്ത് പത്മനാഭൻ എന്ന നിയമനിഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണ തപസ്വി ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു. സത്യം, കരുണ, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം, വൈരാഗ്യം, സർവ്വഹിതഭാവം എന്നിവയാൽ അലങ്കൃതമായ അവന്റെ തപസ്സിൽ പ്രസന്നനായി ശ്രീനിവാസൻ/വെങ്കടേശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു; പത്മനാഭൻ സ്തുതി അർപ്പിക്കുന്നു, തീർത്ഥസമീപം വസിച്ച് നിത്യപൂജ ചെയ്യണമെന്ന് ഭഗവാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു. പിന്നീട് ഒരു രാക്ഷസൻ മുനിയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, പത്മനാഭൻ ശരണാഗതിവചനങ്ങളാൽ ദേവനെ വിളിക്കുന്നു. വിഷ്ണു സുദർശനചക്രത്തെ അയയ്ക്കുന്നു; അത് അഗ്നിതേജസ്സോടെ എത്തി രാക്ഷസനെ ഓടിച്ചു ഒടുവിൽ വധിക്കുന്നു. പത്മനാഭൻ സുദർശനനെ സ്തുതിച്ച് സ്ഥിരരക്ഷ ചോദിക്കുന്നു; സുദർശനൻ ലോകക്ഷേമാർത്ഥം ചക്രതീർത്ഥത്തിൽ നിത്യവാസത്തിന്റെ വരം നൽകുന്നു. അവിടെ സ്നാനം മോക്ഷപ്രദവും സന്തതിവരെ ശുദ്ധി നൽകുന്നതുമെന്നു പറഞ്ഞ്, ശ്രവണം-പാരായണം എന്നിവയുടെ പുണ്യവും ചക്രതീർത്ഥത്തിന്റെ അതുല മഹിമയും വീണ്ടും ഉറപ്പിച്ച് അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.