Adhyaya 2

ഈ അധ്യായത്തിൽ സൂതൻ ഒരു പുരാതന സംഭവകഥ പറയുന്നു—വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിലെ കൃതയുഗത്തിൽ നാരായണാദ്രിയിൽ ധരണീദേവി വരാഹഭഗവാനെ സമീപിച്ച്, ഏത് മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ഭഗവാൻ പ്രസന്നനാകുന്നു, സമൃദ്ധി, രാജൈശ്വര്യലക്ഷണം, സന്താനലാഭം, കൂടാതെ നിയമനിഷ്ഠരായ साधകർക്ക് അവസാനം ഭഗവത്പദപ്രാപ്തി എന്നിവ നൽകുന്ന ഉപായം ഏതാണ് എന്ന് ചോദിക്കുന്നു. വരാഹൻ ‘പരമഗുഹ്യ’ മന്ത്രം വെളിപ്പെടുത്തി, അത് ഭക്തനും സംയമിയുമായവർക്കേ ഉപദേശിക്കാവൂ എന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. പിന്നീട് മന്ത്രശാസ്ത്രപരമായ വിവരങ്ങൾ നൽകുന്നു—മന്ത്രം: “ഓം നമഃ ശ്രീവരാഹായ ധരണ്യുദ്ധരണായ ച”; ഋഷി: സങ്കർഷണ, ദേവത: വരാഹ, ഛന്ദസ്: പങ്ക്തി, ബീജം: ശ്രീബീജം. സദ്ഗുരുവിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചവൻ നാലുലക്ഷം ജപം ചെയ്യണം; തുടർന്ന് തേൻ-നെയ്യ് ചേർന്ന പായസത്തോടെ ഹോമം ചെയ്യാനുള്ള വിധിയും പറയുന്നു. ധ്യാനത്തിൽ സ്ഫടികസമ പ്രഭ, പദ്മരക്തനേത്രങ്ങൾ, വരാഹമുഖമെങ്കിലും സൗമ്യത, നാലുകൈകളിൽ ചക്ര-ശംഖ-അഭയമുദ്ര-പദ്മധാരണം, ചുവപ്പ്-സ്വർണ്ണ വസ്ത്രാഭരണങ്ങൾ, ശേഷാദി വിശ്വാധാരചിഹ്നങ്ങൾ എന്നിവയോടെയുള്ള രൂപം വർണ്ണിക്കുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ നിത്യ 108 ജപം ചെയ്താൽ ഇഷ്ടസിദ്ധികൾ ലഭിക്കുകയും അവസാനം മോക്ഷം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് പറയുന്നു. തുടർന്ന് ഉദാഹരണങ്ങൾ—ധർമ്മനാമക മനു ദേവതാസ്ഥിതി നേടി, ശാപത്തിൽ വീണ ഇന്ദ്രൻ സ്വർഗം തിരിച്ചുപിടിച്ചു, ഋഷികൾ പരമഗതി നേടി, ശ്വേതദ്വീപിൽ ജപം ചെയ്ത് അനന്തൻ ഭൂമിയുടെ ആധാരമായി. അവസാനം ധരണീ, ശ്രീനിവാസൻ വെങ്കടത്തിലേക്ക് വന്നതും അവിടെ ചിരനിവാസം ചെയ്തതും സംബന്ധിച്ച് ചോദിക്കുന്നു.