Adhyaya 18

അധ്യായം 18-ൽ സൂതൻ ശ്രീനിവാസൻ/വെങ്കടേശ്വരന്റെ മോക്ഷദായക മഹിമയെ തത്ത്വപരമായി വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇവിടെ സ്ഥലാധിഷ്ഠിത മോക്ഷതത്ത്വം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു—വെങ്കടേശ്വരന്റെ ഒരൊറ്റ ദർശനം പോലും മുക്തിയും വിഷ്ണു-സായുജ്യവും നൽകുമെന്നു പറയുന്നു; യുഗതുലനയിലൂടെ കലിയുഗത്തിൽ പുണ്യഫലം അതിവേഗം ലഭിക്കുന്നതും പ്രത്യേകമായി ഉന്നയിക്കുന്നു. വെങ്കടാചലം സർവതീർത്ഥമയ ക്ഷേത്രഭൂമിയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു; അനേകം തീർത്ഥങ്ങളുടെ പ്രഭാവം ഇവിടെ സമാഹിതമാണെന്നും ദേവന്മാർ, മുനിമാർ, പിതൃകൾ പ്രതീകാത്മകമായി ഇവിടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്നും പറയുന്നു. ബാഹ്യകർമ്മങ്ങളെക്കാൾ സ്മരണയും സ്തുതിയും പ്രാധാന്യമാക്കി അഷ്ടവിധ ഭക്തി വിശദീകരിക്കുന്നു—ഭക്തന്മാരോടുള്ള സ്നേഹം, പൂജയിലൂടെ തൃപ്തി, വ്യക്തിഗത സേവനം, ദൈവമാഹാത്മ്യം കേൾക്കാനുള്ള ആകാംക്ഷ, നിരന്തര സ്മരണം മുതലായവ. പവിത്രകേന്ദ്രത്തെ അവഗണിക്കുകയോ വൈരാഗ്യം പുലർത്തുകയോ ചെയ്യരുതെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ പാപക്ഷയം, യമപീഡകളിൽ നിന്ന് രക്ഷ, വിഷ്ണുലോകപ്രാപ്തി, ഭക്തിയോടെ ഈ അധ്യായം ശ്രവണം/പാരായണം ചെയ്താൽ മഹാഫലം ലഭിക്കും എന്നും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.