Adhyaya 15

അധ്യായം 15‑ൽ ശ്രീസൂതൻ വെങ്കടപർവതത്തിലെ അതിപുണ്യദായകമായ കൃഷ്ണതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം ആരംഭിച്ച് അത് പാപനാശിനിയാണെന്ന് പറയുന്നു. ധാർമ്മിക പുനഃസ്ഥാപനം ഊന്നിപ്പറയുന്നു—കൃതഘ്നരും, മാതാപിതാക്കളെയും ഗുരുക്കന്മാരെയും അവമാനിക്കുന്നവരും ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ ശുദ്ധരാകുമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. തുടർന്ന് കാരണകഥ: കൃഷ്ണനാമധേയനായ ഋഷി (രാമകൃഷ്ണ പ്രസംഗസഹിതം) വെങ്കടാചലത്തിൽ വർഷങ്ങളോളം അചഞ്ചലമായി കഠിനതപസ് ചെയ്യുന്നു. അവന്റെ ശരീരം വൽമീകം മൂടുന്നു; ഭീകരമഴയും ഇടിമിന്നലും ഉണ്ടാകുന്നു. മിന്നലേറ്റ് വൽമീകത്തിന്റെ മുകളിൽ ഭാഗം തകർന്നപ്പോൾ, ഗരുഡാരൂഢനായി ശംഖ‑ചക്ര‑ഗദാധാരിയായി വനമാലാഭൂഷിതനായ വിഷ്ണു/ശ്രീനിവാസൻ ദർശനം നൽകുന്നു. തപസ്സിൽ പ്രസന്നനായ ഭഗവാൻ പ്രത്യേക സ്നാനയോഗം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു—സൂര്യൻ മകരത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, പുഷ്യ നക്ഷത്രയുക്ത പൗർണമിയിൽ കൃഷ്ണതീർത്ഥസ്നാനം പാപമോചനവും അഭീഷ്ടസിദ്ധിയും നൽകും. ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ, ദിക്പാലകർ ശുദ്ധിക്കായി അവിടെ സമാഗമിക്കും; തീർത്ഥം ഋഷിയുടെ പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാകും. അവസാനം ഈ കഥ ശ്രവണം‑പഠനം ചെയ്താൽ വിഷ്ണുലോകപ്രാപ്തി ലഭിക്കും എന്ന ഫലശ്രുതിയോടെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.