Adhyaya 10

ഈ അധ്യായത്തിൽ വേങ്കടാചലത്തിലെ രാജാധികാരത്തിന്റെ ധാർമ്മികസ്ഥാപനവും, പുണ്യസ്ഥലത്തിന്റെ വെളിപ്പാടും, ആരാധനാവിധിയുടെ സ്ഥാപനവുമാണ് പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ച് പറയുന്നത്. തുടക്കത്തിൽ തൊണ്ടമാൻ രാജസിംഹാസനമേറുന്നു; പദ്മസരസ്സിന്റെ പാവനത്വം—കീർത്തനം, സ്മരണം, സ്നാനം എന്നിവയാൽ പുണ്യവും സമൃദ്ധിയും വർധിക്കുന്നു—എന്ന് പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം വനവാസികളുടെ നേതാവ് വസു തേജോമയ വരാഹഭഗവാനെ ദർശിക്കുന്നു; ദേവൻ വൽമീകത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്—ഗോക്ഷീരത്തോടെ വൽമീകം ശുദ്ധീകരിക്കണം, ശിലാപീഠത്തിലെ വിഗ്രഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഉയർത്തി പ്രതിഷ്ഠിക്കണം, വൈഖാനസ ആചാര്യന്മാർ മുഖേന നിത്യപൂജ സ്ഥാപിക്കണം—എന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. തൊണ്ടമാനിന് സ്വപ്നത്തിൽ ബിലമാർഗം (സുരംഗപാത) വെളിപ്പെടുന്നു; പല്ലവചിഹ്നങ്ങൾ പോലുള്ള ദിവ്യസൂചനകൾ പിന്തുടർന്ന് പ്രാകാരവും കവാടങ്ങളും പണിത് സംരക്ഷണം ഏർപ്പെടുത്തുന്നു. പുളിമരവും ചെമ്പകമരവും ദേവസന്നിധിയുടെ സ്ഥിരചിഹ്നങ്ങളായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമെന്ന് നിർദേശം ലഭിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഒരു നൈതിക-ഭരണപര പരീക്ഷ: രാജാവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലിരുന്ന ഗർഭിണിയായ ബ്രാഹ്മണി അവഗണന മൂലം മരിക്കുന്നു; ശ്രീനിവാസന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ‘അപമൃത്യുനിവാരണ’മായി പ്രസിദ്ധമായ അഷ്ടിസരസ്സിൽ സ്നാനരൂപ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തപ്പോൾ അവൾ പുനർജീവിക്കുന്നു. കുർവഗ്രാമത്തിലെ കുശവൻ ഭീമൻ ലളിതഭക്തിയോടെ ചെറിയ നൈവേദ്യം അർപ്പിച്ചാലും ഭഗവാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു; രാജാവ് സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ ഭീമനും ഭാര്യയും വൈകുണ്ഠം പ്രാപിക്കുന്നു. അവസാനം തൊണ്ടമാൻ ഉത്തരാധികാരം ക്രമപ്പെടുത്തി തപസ്സു ചെയ്ത് ഭഗവദ്ദർശനം നേടി സാരൂപ്യവും വിഷ്ണുപദവും കൈവരിക്കുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രവണം-പഠനം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഉന്നതഫലവും കൃപയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.