Adhyaya 27

ഈ അധ്യായം പവിത്രാരാധനാ‑ക്ഷേത്രം നിർമ്മിക്കാൻ ‘പീഠ‑പദ്മ‑മണ്ഡല’ത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മ വിന്യാസം വിശദീകരിക്കുന്നു. ശുദ്ധികർമങ്ങളാൽ ഭൂമി സംസ്കരിച്ച് ആചാര്യൻ നാലുകാലുള്ള പീഠം സ്ഥാപിക്കുകയും ദിശാധാരങ്ങളോടൊപ്പം ധർമ്മം, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം, ഐശ്വര്യം എന്നീ പ്രതീകതത്ത്വങ്ങളുടെ ന്യാസം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് മനസ്, ബുദ്ധി, ചിത്തം, അഹങ്കാരം എന്നിവയും ത്രിഗുണങ്ങളും പീഠഘടനയിൽ ക്രമമായി ആവിഷ്കരിക്കുന്നു. പിന്നീട് വിമലാദി ശക്തികളെ ദ്വന്ദ്വരൂപത്തിൽ, അലങ്കാര‑വാദ്യസമന്വിതരായി കരുതി, ദിശാനുസാരം പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. പീഠത്തിനുമേൽ ‘ശ്വേതദ്വീപ’ മേഖല സൃഷ്ടിച്ച് വൃത്തവിഭാഗങ്ങൾ, കവാടങ്ങൾ, ദിശാവർണ്ണ വിന്യാസങ്ങൾ എന്നിവയോടെ അഷ്ടദള പദ്മം വരയ്ക്കുന്നു. മദ്ധ്യത്തിൽ രാധാസഹിത ശ്രീകൃഷ്ണനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ചുറ്റും സങ്കർഷണ‑പ്രദ്യുമ്ന‑അനിരുദ്ധരെ ക്രമീകരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് പദ്മത്തിന്റെ എട്ട് നാഡികളിൽ പതിനാറ് അവതാരമൂർത്തികളുടെ ക്രമസ്ഥാപനവും പറയുന്നു. അടുത്തതായി പാർഷദർ, അഷ്ടസിദ്ധികൾ, വേദ‑ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ വ്യക്തരൂപങ്ങൾ, സഹധർമ്മിണികളോടെയുള്ള ഋഷിയുഗലങ്ങൾ എന്നിവ സ്ഥാപിക്കുന്നു. പുറംവലയങ്ങളിൽ ദിക്പാലരും ഗ്രഹങ്ങളും തത്തത്ത ദിശകളിൽ നിയോഗിക്കപ്പെടുന്നു; അവസാനം വാസുദേവന്റെ അംഗദേവതകളും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രതിമാരൂപങ്ങളും പ്രതിഷ്ഠിച്ച് വിധി സമാപിക്കുന്നു.