Adhyaya 21

ഈ അധ്യായത്തിൽ ശ്രീനാരായണൻ നാലാശ്രമങ്ങൾ—ബ്രഹ്മചാരി, ഗൃഹസ്ഥൻ, വാനപ്രസ്ഥൻ, യതി—എന്ന് വർഗ്ഗീകരിച്ച്, സംസ്കാരങ്ങളാൽ ശുദ്ധനായ ദ്വിജ ബ്രഹ്മചാരിയുടെ ധർമ്മം പ്രത്യേകമായി നിർണ്ണയിക്കുന്നു. ഗുരുഗൃഹവാസം ചെയ്ത് വേദാധ്യയനം, ശൗചം, ഇന്ദ്രിയനിയമനം, സത്യവചനം, വിനയം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ, കൂടാതെ പ്രാതഃ-സായം ഹോമം, നിയത ഭിക്ഷാടനം, ത്രികാല സന്ധ്യാവന്ദനം, നിത്യ വിഷ്ണുപൂജ എന്നീ ദിനചര്യാകർത്തവ്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ പൂർണ്ണമായി അനുസരിക്കൽ, ആഹാരത്തിൽ മിതത്വം, സ്നാനം-ഭോജനം-ഹോമം-ജപം സമയങ്ങളിൽ മൗനം, അലങ്കാരപ്രദർശനത്തിൽ നിയന്ത്രണം, മദ്യ-മാംസാദികളുടെ വർജനം—ഇവയെല്ലാം സംയമവും ശുദ്ധിയും നിലനിർത്താൻ ആവശ്യമാണ്. സ്ത്രീകളോടുള്ള കാമദൃഷ്ടി, സ്പർശം, സംഭാഷണം, കാമചിന്ത എന്നിവ കർശനമായി ഒഴിവാക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുമ്പോഴും, ഗുരുപത്നിയോടു യഥോചിത ബഹുമാനവും ശീലവും പാലിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അധ്യയനം പൂർത്തിയായ ശേഷം ജീവിതപഥം—സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കൽ അല്ലെങ്കിൽ ശാസനബദ്ധമായ വിദ്യാർത്ഥിധർമ്മം തുടരൽ—എന്നതിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. കലിയുഗത്തിൽ ചില നൈഷ്ടിക വ്രതങ്ങൾക്ക് അയോഗ്യതയുണ്ടെന്ന സൂചനയോടെ, പ്രാജാപത്യ, സാവിത്ര, ബ്രാഹ്മ, നൈഷ്ടിക എന്നിങ്ങനെ നാലുതരം ബ്രഹ്മചര്യങ്ങളെ വിവരിച്ച് ശേഷിയനുസരിച്ച് സ്വീകരിക്കണമെന്ന് സമാപനം ചെയ്യുന്നു.