Adhyaya 16

ഈ പതിനാറാം അധ്യായത്തിൽ സ്കന്ദൻ നാരദന്റെ ദിവ്യദർശനമയമായ ഗോളോകയാത്രയെ വിവരിക്കുന്നു. മേരു പർവതത്തിൽ നിന്ന് നാരദൻ ശ്വേതദ്വീപവും അവിടെയുള്ള മോചിതഭക്തന്മാരായ ശ്വേതമുക്തന്മാരെയും ദർശിക്കുന്നു. വാസുദേവനിൽ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കിയ ഉടൻ തന്നെ അവൻ ക്ഷണത്തിൽ ദിവ്യപ്രദേശത്തേക്ക് എത്തിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെയുള്ള ഭക്തർ അവന്റെ ഏകാന്തികഭക്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞ് കൃഷ്ണനെ നേരിൽ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തെ ആദരിക്കുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ അന്തഃപ്രേരണയാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ശ്വേതമുക്തൻ നാരദനെ ആകാശീയ പാതയിലൂടെ കൈപിടിച്ച് നടത്തുന്നു—ദേവധാമങ്ങൾ കടന്ന്, സപ്തർഷികളും ധ്രുവനും അതിക്രമിച്ച്, മഹർലോകം-ജനലോകം-തപോലോകം എന്നിവ താണ്ടി, ബ്രഹ്മലോകവും സൃഷ്ടിയുടെ ‘എട്ട് ആവരണങ്ങൾ’ എന്ന തത്ത്വാവരണങ്ങളും മറികടന്ന്. തുടർന്ന് നാരദൻ തേജോമയമായ അത്ഭുത ഗോളോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു—വിരജാ നദി, രത്നതീരങ്ങൾ, കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ, അനേകം കവാടങ്ങളുള്ള കോട്ടസദൃശ വൈഭവം അവിടെ ദീപ്തമാണ്. പിന്നീട് സുഗന്ധകുഞ്ജങ്ങൾ, ദിവ്യജീവികൾ, രാസമണ്ഡപങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അനവധി ഗോപികൾ, രാധാ-കൃഷ്ണരുടെ പ്രിയക്രീഡാഭൂമിയായ ദിവ്യ വൃന്ദാവനം എന്നിവയുടെ വിവരണം വ്യാപിക്കുന്നു. അവസാനം നാരദൻ പലപാളി കവാടങ്ങളും നാമധാരികളായ ദ്വാരപാലകരുമുള്ള കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുത ക്ഷേത്രസമുച്ചയത്തിൽ അനുമതിയോടെ പ്രവേശിച്ച് അകത്ത് അപാരപ്രഭ ദർശിക്കുന്നു—പ്രത്യക്ഷദർശനം സമീപമാണെന്ന സൂചനയോടൊപ്പം, ഭക്തിയോഗ്യതയും ദൈവകൃപാപ്രദത്ത മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും എത്ര പ്രധാനമാണെന്ന് അധ്യായം വ്യക്തമാക്കുന്നു.