Adhyaya 12

സ്കന്ദൻ പറയുന്നു—കാശ്യപേയ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ചേർന്ന് ക്ഷീരസമുദ്രം വീണ്ടും മഥനം തുടങ്ങി. ആദ്യം ക്ഷീണവും അസ്ഥിരതയും ഉണ്ടായി; മഥനം ചെയ്യുന്നവർ ദുർബലരായി, വാസുകിക്ക് വേദനയായി, മന്ദരപർവ്വതം സ്ഥിരമായി നിൽക്കാനായില്ല. അപ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ അനുമതിയോടെ പ്രദ്യുമ്നൻ ദേവ-അസുരന്മാരിലും നാഗരാജനിലും പ്രവേശിച്ച് ബലം പകർന്നു; അനിരുദ്ധൻ രണ്ടാമത്തെ പർവ്വതംപോലെ മന്ദരത്തെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തി. നാരായണന്റെ അനുഭാവത്താൽ എല്ലാവരുടെയും ക്ഷീണം മാറി, സമതുലിതമായി കയർ വലിക്കൽ നടന്നു. മഥനത്തിൽ നിന്ന് ഔഷധസാരങ്ങൾ, ചന്ദ്രൻ, കാമധേനം (ഹവിർധാനീ), വെളുത്ത ദിവ്യാശ്വം, ഐരാവതം, പാരിജാതം, കൗസ്തുഭമണി, അപ്സരസ്സുകൾ, സുരാ, ശാർങ്ഗധനുസ്സ്, പാഞ്ചജന്യ ശംഖം തുടങ്ങിയ നിധികൾ ഉദ്ഭവിച്ചു. അസുരർ വാരുണിയും അശ്വവും പിടിച്ചെടുത്തു; ഹരിയുടെ സമ്മതത്തോടെ ഇന്ദ്രൻ ഐരാവതം നേടി; കൗസ്തുഭം, ധനുസ്സ്, ശംഖം വിഷ്ണുവിന് ലഭിച്ചു; കാമധേനം തപസ്വികൾക്ക് നൽകി. ശേഷം ശ്രീ സ്വയം പ്രത്യക്ഷയായി; അവളുടെ ദീപ്തിയിൽ ത്രിലോകം പ്രകാശിച്ചു, ആ തേജസ്സാൽ ആരും സമീപിക്കാനായില്ല; സമുദ്രം അവളെ “എന്റെ മകൾ” എന്ന് വിളിച്ച് ആസനം നൽകി. മഥനം തുടർന്നിട്ടും അമൃതം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടില്ല; കരുണാമയനായ പ്രഭു സ്വയം ലീലാഭാവത്തിൽ മഥനം ചെയ്തപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും ഋഷിമാരും സ്തുതിച്ചു. അപ്പോൾ ധന്വന്തരി അമൃതകലശം വഹിച്ച് ഉദ്ഭവിച്ച്, അത് ശ്രീയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.