Adhyaya 11

സ്കന്ദൻ പറയുന്നു—ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പരസ്പരം സന്ധി ചെയ്ത് സമുദ്രമഥനമെന്ന മഹായജ്ഞം ഏകോപിതമായി ആരംഭിച്ചു. സമാധാനത്തിനു ശേഷം അവർ കടൽത്തീരത്ത് ഒന്നിച്ചു മഹൗഷധികൾ ശേഖരിച്ച് മന്ദരപർവ്വതം പിഴുതെടുത്തു കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ അതിന്റെ അതിഭാരവും ആഴമേറിയ മൂലബന്ധവും കാരണം പരാജയപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ സങ്കർഷണനെ ആഹ്വാനിച്ചപ്പോൾ, ശ്വാസസദൃശമായ ഒരൊറ്റ ബലപ്രവാഹത്തിൽ അദ്ദേഹം പർവ്വതത്തെ മൂലത്തിൽ നിന്ന് ഇളക്കി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. തുടർന്ന് ഗരുഡനെ നിയോഗിച്ച് മന്ദരത്തെ വേഗത്തിൽ സമുദ്രത്തീരത്തേക്ക് എത്തിച്ചു. വാസുകിയെ അമൃതത്തിൽ പങ്ക് നൽകാമെന്ന വാഗ്ദാനത്തോടെ ക്ഷണിച്ചു. ദേവ-അസുരർ സർപ്പരജ്ജുവിൽ തത്തത സ്ഥാനങ്ങൾ പിടിച്ച് മഥനം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, വിഷ്ണു സൂക്ഷ്മമായി ക്രമീകരണം നടത്തി ദേവന്മാരെ സംരക്ഷിച്ചു. ആധാരമില്ലാതെ മന്ദരം മുങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, വിഷ്ണു കൂർമാവതാരം ധരിച്ചു പർവ്വതത്തെ താങ്ങി പ്രക്രിയ സ്ഥിരപ്പെടുത്തി. ഘർഷണത്തിൽ ജലചരങ്ങൾ ചതഞ്ഞുപോയി, മഹാനാദം ലോകമാകെ മുഴങ്ങി; വാസുകിയുടെ വിഷവും ചൂടും വർധിക്കുമ്പോൾ സങ്കർഷണൻ ആ വിഷശക്തിയെ സഹിച്ച് നിയന്ത്രിച്ചു. ഒടുവിൽ ഹലാഹല/കാലകൂട വിഷം ഉദ്ഭവിച്ച് ലോകങ്ങളെ ഭീതിയിലാഴ്ത്തിയപ്പോൾ, ദേവന്മാർ ഉമാപതി ശിവനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ഹരിയുടെ അനുമതിയാൽ ശിവൻ വിഷത്തെ കരതലത്തിലേക്ക് ആകർഷിച്ച് പാനം ചെയ്ത് നീലകണ്ഠനായി; ശേഷിച്ച തുള്ളികൾ ഭൂമിയിൽ വീണ് സർപ്പങ്ങൾ, ചേരുകൾ, ചില ഔഷധികൾ എന്നിവ ഏറ്റെടുത്തു.