Adhyaya 1

ആദ്യ അധ്യായത്തിൽ ശൗനകൻ സൂതനോടു ചോദിക്കുന്നു—ധർമ്മം, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം, യോഗശാസ്ത്രസാധനങ്ങൾ എന്നിവ പല ഇതിഹാസങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധമായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, വിഘ്നങ്ങളും സിദ്ധിക്കാവശ്യമായ ദീർഘകാലവും കാരണം സാധാരണജനങ്ങൾക്ക് അവ ദുഷ്കരമാണ്. അതിനാൽ വിവിധ സാമൂഹികാവസ്ഥകളിലുമുള്ളവർക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന, ആചരിക്കാൻ എളുപ്പമായ ‘സുകരോപ്പായം’ അദ്ദേഹം അപേക്ഷിക്കുന്നു. സൂതൻ പറയുന്നു: ഇതേ ചോദ്യം മുൻപ് സാവർണി ഋഷി സ്കന്ദനോടു (ഗുഹ/കാർത്തികേയ) ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. സ്കന്ദൻ ഹൃദയത്തിൽ വാസുദേവനെ ധ്യാനിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നു—ദേവതാസംബന്ധത്തോടെ ചെയ്യുന്ന ചെറിയ പുണ്യകർമ്മം പോലും മഹത്തായ, നിർവിഘ്ന ഫലം നൽകുന്നു; ദേവകർമ്മം, പിതൃകർമ്മം, സ്വധർമ്മകർമ്മം എന്നിവ ഭഗവത്സംബന്ധത്തോടെ शीഘ്രം സിദ്ധിക്കുന്നു; അല്ലാത്തപക്ഷം ദുഷ്കരമായ സാംഖ്യ, യോഗ, വൈരാഗ്യ മാർഗങ്ങളും ഭക്ത്യാശ്രയത്തോടെ സുലഭമാകുന്നു. പിന്നീട് സാവർണി ചോദ്യം കൂടുതൽ നിശ്ചിതമാക്കുന്നു—പല ദേവന്മാരുടെയും പല പൂജാവിധികളുടെയും ഫലങ്ങൾ കാലപരിമിതമാണ്; അതിനാൽ നിർഭയനും അക്ഷയഫലദായകനും ഭയനാശകനും ഭക്തവത്സലനും ആയ ദേവൻ ആരെന്ന്, കൂടാതെ ലളിതവും പ്രമാണഭൂതവുമായ പൂജാവിധി എന്തെന്ന് ചോദിക്കുന്നു. അധ്യായാന്തത്തിൽ സ്കന്ദൻ അനുകൂലഭാവത്തോടെ ഉത്തരം പറയാൻ തയ്യാറാകുന്നു.