Adhyaya 12
ഈ അധ്യായം രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളായി മുന്നേറുന്നു. ആദ്യം ദേവശർമ മുൻജന്മകഥ പറയുന്നു—വിഷ്ണുവിന്റെ ദ്വാദശി തിഥി ദശമി-വേധം/മിശ്രണം (ദശമി-മിശ്ര) മൂലം ഭംഗം പ്രാപിച്ചതിനാൽ സമ്പാദിച്ച പുണ്യം നശിച്ചു; ദീർഘദുഃഖം, സാമൂഹിക അധഃപതനം, നരകയാതനകൾ എന്നിവ അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നു. തുടർന്ന് മറ്റൊരാൾ ശാസ്ത്രവിധിപൂർവ്വം അനുഷ്ഠിച്ച ഏകാദശി വ്രതത്തിൽ നിന്നുള്ള പരദത്ത-പുണ്യത്തിൽ പങ്കുചേരൽ, അതിഥിസത്കാരം, ഭക്തി എന്നിവയാൽ ആ വ്യക്തി ശുദ്ധനായി ഉത്തമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു എന്ന് കാണിക്കുന്നു। പിന്നീട് രാജാവ് വിധി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഋഷി അഖണ്ഡ-ഏകാദശി വ്രതവിധാനം ഉപദേശിക്കുന്നു—ദശമി രാത്രിയിൽ നക്തഭോജനം, നിർദ്ദിഷ്ട വర్జ്യങ്ങൾ; ഏകാദശിയിൽ ഉപവാസം, കൂടാതെ നിയന്ത്രണനിഷേധങ്ങൾ (പുനഃപുനഃ ജലപാനം, ഹിംസ, അസത്യം, താംബൂലം, ദന്തകാഷ്ഠം, പകൽനിദ്ര, മൈഥുനം, ചൂതാട്ടം, കളി, രാത്രിനിദ്ര, പതിതരുമായി സംഭാഷണം മുതലായവ) പാലിക്കൽ; ദ്വാദശിയിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം, പാരണ, വర్జ്യങ്ങളുടെ തുടർച്ച। അവസാനം മാർഗശീർഷ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ വാർഷിക ഉദ്യാപനം—യോഗ്യ ബ്രാഹ്മണരെയും സഹധർമ്മിണിയോടുകൂടിയ ആചാര്യനെയും ക്ഷണിച്ച്, മണ്ഡല-കലശ വിന്യാസം, ശേഷിയനുസരിച്ച് സ്വർണ്ണ ലക്ഷ്മീ-നാരായണ പ്രതിഷ്ഠ, പൂജ-ജപ-ഹോമം (പുരുഷസൂക്താദി ആഹുതികളോടെ) നടത്തി, ഗോദാനം, പാത്ര-വസ്ത്രാദി ദാനങ്ങളാൽ ‘പൂർണ്ണപാത്ര’ ന്യായത്തിൽ സമാപനം; ധനകപടം ഒഴിവാക്കി ആത്മാർത്ഥശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യണമെന്ന് പ്രത്യേകം ഊന്നുന്നു।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.