Adhyaya 2

ഈ അധ്യായത്തിൽ ഋഷിമാർ സൂതനോട് ചോദിക്കുന്നു—ശാണ്ഡില്യോപദേശത്തിനു ശേഷം എന്തു സംഭവിച്ചു? സൂതൻ പറയുന്നു: വിഷ്ണുരാതൻ (പരീക്ഷിത്)യും വജ്രനും മഥുരാ-വ്രജത്തിലെ പുണ്യഭൂമിയെ ക്രമപ്പെടുത്തി സ്ഥിരപ്പെടുത്തി—പ്രാദേശിക ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മുതിർന്നവരെയും ആദരിക്കൽ, ശ്രീകൃഷ്ണ-ലീലാസ്ഥലങ്ങൾ തിരിച്ചറിയൽ, ഗ്രാമസ്ഥാപനം, കിണർ-കുളം തുടങ്ങിയ ജനോപകാര പ്രവർത്തികൾ, കൂടാതെ ഹരി/ഗോവിന്ദ വിഗ്രഹങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും പ്രതിഷ്ഠിക്കൽ। തുടർന്ന് കഥ ഭക്തിയുടെ അന്തർപ്രശ്നത്തിലേക്ക് മാറുന്നു. വിരഹവേദനയാൽ പീഡിതയായ കൃഷ്ണപത്നിമാർ കാലിന്ദിയുടെ ശാന്തത കണ്ടു കാരണം ചോദിക്കുന്നു. കാലിന്ദി രാധികയെ കൃഷ്ണന്റെ അന്തരംഗസാന്നിധ്യത്തിന്റെ സ്ഥിരകേന്ദ്രമായി വ്യാഖ്യാനിച്ച്, മറ്റു നായികമാർ ഒരേ ഭക്തിതത്ത്വത്തിന്റെ വിപുലീകരണങ്ങളാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു। അവൾ വ്രജത്തിൽ—ഗോവർധനസമീപം, സഖീ-സ്ഥലവും കുസുമ-സരസ്സും—സംഗീതസമൃദ്ധമായ സങ്കീർത്തനമഹോത്സവം നടത്താൻ ഉപദേശിക്കുന്നു; അതിലൂടെ ഉദ്ധവന്റെ ദർശനവും തിരിച്ചറിവും ലഭിക്കും. പരീക്ഷിത് വൃന്ദാരണ്യത്തിൽ ഉത്സവം നടത്തുമ്പോൾ, ഉന്മേഷഭരിതമായ കൂട്ടകീർത്തനത്തിൽ സസ്യലതകളുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണസദൃശരൂപത്തിൽ ഉദ്ധവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; ഭക്തിഭാവത്തിൽ വിഹ്വലമായ സഭ അദ്ദേഹത്തെ പൂജിച്ച് അഭീഷ്ടപരിഹാരം നേടുന്നു।