Mantra 57
दे॒वं ब॒र्हिर्वारि॑तीनामध्व॒रे स्ती॒र्णम॒श्विभ्या॒मूर्ण॑म्रदा॒: सर॑स्वत्या स्यो॒नमि॑न्द्र ते॒ सद॑: । ई॒शायै॑ म॒न्युᳪ राजा॑नं ब॒र्हिषा॑ दधुरिन्द्रि॒यं व॑सु॒वने॑ वसु॒धेय॑स्य व्यन्तु॒ यज॑
de̱váṁ barhír vā́ritīnām adhvaré stī̱rṇám aśvíbhyām ūrṇamradā́ḥ sárasvatyā syō̱nám indra te̱ sádaḥ | īśā́yai manyúṁ rājā́naṁ barhiṣā dadhur indriyáṁ vasuváne vasudhéyasya vyantu̱ yája
വാരിതീ (രക്ഷകർ)കളുടെ ദിവ്യ ബർഹിസ് അധ്വരത്തിൽ വിരിച്ചിരിക്കുന്നു; അശ്വിനീദേവന്മാർക്കു ഉണ്ണുപോലെ മൃദുവും, സരസ്വതിക്കു സുഖകരവും; ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ സദഃ (ആസനം) ശുഭകരമാണ്. ഈശത്വം (പ്രഭുത്വം) ലഭിക്കുവാൻ അവർ ബർഹിസിൽ രാജസ മന്യു (രാജസ തേജസ്/ഉത്സാഹം)യെ ഇന്ദ്രിയ (വീര്യം) ആയി സ്ഥാപിച്ചു; ധനലാഭത്തിൽ, വസുധേയ (നിധി/ധനസഞ്ചയം)ക്കായി, യജ്ഞം വ്യാപകമായി പരക്കട്ടെ.
दे॒वम् । ब॒र्हिः । वारि॑तीनाम् । अ॒ध्व॒रे । स्ती॒र्णम् । अ॒श्विभ्या॑म् । ऊर्ण॑म्-रदा॒ः । सर॑स्वत्या । स्यो॒नम् । इन्द्र॑ । ते॒ । सदः॑ । ई॒शायै॑ । म॒न्युम् । राजा॑नम् । ब॒र्हिषा॑ । दधुः॑ । इन्द्रि॒यम् । वसु॒वने॑ । वसु॒धेय॑स्य । व्यन्तु॑ । यज॑