Mantra 53
दे॒वा दे॒वानां॑ भि॒षजा॒ होता॑रा॒विन्द्र॑म॒श्विना॑ । व॒ष॒ट्का॒रै॒: सर॑स्वती॒ त्विषिं॒ न हृद॑ये म॒तिᳪ होतृ॑भ्यां दधुरिन्द्रि॒यं व॑सु॒वने॑ वसु॒धेय॑स्य व्यन्तु॒ यज॑
devā́ devā́nāṃ bhiṣájā hótārāv índram aśvínā | vaṣaṭkā́raiḥ sárasvatī tvíṣiṃ ná hṛ́daye matíṃ hótr̥bhyāṃ dadhur indríyaṃ vasuváne vasudhèyasyá vyantu yája
ദേവന്മാരുടെ ദേവന്മാർ, ഭിഷജ് (വൈദ്യർ), രണ്ടു ഹോതാരന്മാർ—അശ്വിനൗ—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി; വഷട്കാരങ്ങളാൽ സരസ്വതി. ഹൃദയത്തിൽ ത്വിഷി (തേജസ്) മതി (ചിന്ത)യായി നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ, രണ്ടു ഹോതൃകളാൽ അവർ ഇന്ദ്രന്റെ ഇന്ദ്രിയ-ബലം സ്ഥാപിച്ചു. വസു-വനേ (ധനലാഭത്തിൽ), വസുധേയ (നിധി-സംഭരണ)ത്തിനായി അവർ അതിനെ വ്യാപിപ്പിക്കട്ടെ; യജ (യജ്ഞം ചെയ്യുക).
दे॒वा । दे॒वानाम् । भि॒षजा॑ । होता॑रौ । इन्द्र॑म् । अ॒श्विना॑ । व॒ष॒ट्का॒रैः । सर॑स्वती । त्विषि॑म् । न । हृद॑ये । म॒तिम् । होतृ॑भ्याम् । दधुः । इ॒न्द्रि॒यम् । व॒सु॒वने॑ । व॒सु॒धेय॑स्य । व्यन्तु॑ । यज॑