होता॑ यक्ष॒दिन्द्र॑मृष॒भस्य॑ ह॒विष॒ आव॑यद॒द्य म॑ध्य॒तो मेद॒ उद्भृ॑तं पु॒रा द्वेषो॑भ्यः पु॒रा पौ॑रुषेय्या गृ॒भो घस॑न्नू॒नं घा॒से अ॑ज्राणां॒ यव॑सप्रथमानाᳪ सु॒मत्क्ष॑राणाᳪ शतरु॒द्रिया॑णामग्निष्वा॒त्तानां॒ पीवो॑पवसानानां पार्श्व॒तः श्रो॑णि॒तः शि॑ताम॒त उ॑त्साद॒तोऽङ्गा॑दङ्गा॒दव॑त्तानां॒ कर॑दे॒वमिन्द्रो॑ जु॒षता॑ᳪ ह॒विर्होत॒र्यज॑
hótā yákṣad índram ṛṣabhásya havíṣa āváyad adyá madhyató médá udbhṛ́taṃ purā dvéṣobhyaḥ purā pauruṣeyyā gṛbhó ghásann ūnáṃ ghā́se ajrāṇāṃ yávasaprathamānāṃ sumátkṣarāṇāṃ śatarudríyāṇām agníṣvāttānāṃ pī́vopavasānānāṃ pārśvatáḥ śróṇitaḥ śitāmatá utsādató ’ṅgād aṅgād avattānāṃ karadévam índro juṣátāṃ havír hotar yája
ഹോതൃൻ ഇന്ദ്രനു—വൃഷഭനു—ഹവിഷോടെ യജിക്കട്ടെ. ഇന്ന് അവൻ മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭൃതമായ മേദസ്സിനെ (കൊഴുപ്പിനെ) മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു—ദ്വേഷങ്ങളിൽ നിന്ന് മുമ്പേ, മനുഷ്യജന്യ (പൗരുഷേയ) ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് മുമ്പേ. അജര (അഥാക) മൃഗങ്ങളുടെ തീറ്റ പിടിച്ച് ഇപ്പോൾ ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ; പുല്ലുകളിൽ ആദ്യമായത്, മധുരമായി തുള്ളിവീഴുന്നതു, ശതരുദ്രിയാൽ സംരക്ഷിതം—അഗ്നിയിൽ സ്വാഹുതമായ, പുഷ്ടികരവും തൃപ്തികരവും—പാർശ്വത്തിൽ നിന്ന്, ശ്രോണിയിൽ നിന്ന്, ശിതാമതത്തിൽ നിന്ന്, ഉത്സാദത്തിൽ നിന്ന്, അംഗം-അംഗത്തിൽ നിന്ന് അവത്തമായത്. ഇന്ദ്രൻ അതിനെ ദേവകാര്യത്തിനായി പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കട്ടെ; ഹോതൃ, യജിക്ക.
होता । यक्षत् । इन्द्रम् । ऋषभस्य । हविषः । आवयत् । अद्य । मध्यतः । मेदः । उद्भृतम् । पुरा । द्वेषोभ्यः । पुरा । पौरुषेय्याः । गृभः । घसन् । नूनम् । घासे । अज्राणाम् । यवस-प्रथमाना॑म् । सुमत्-क्षराणाम् । शत-रुद्रियाणाम् । अग्नि-स्वात्तानाम् । पीवः-उपवसानानाम् । पार्श्वतः । श्रोणितः । शितामतः । उत्सादतः । अङ्गात्-अङ्गात् । अवत्तानाम् । करदेवम् । इन्द्रः । जुषताम् । हविः । होतः । यज