तस्य॑ व॒यᳪ सु॑म॒तौ य॒ज्ञिय॒स्यापि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म । स सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒२ इन्द्रो॑ अ॒स्मे आ॒राच्चि॒द् द्वेष॑: सनु॒तर्यु॑योतु
tásya vayáṃ sumatáu yajñíyasyā́pi bhadré saumanasé syāma | sá sutrā́mā svávāṃ̐ índro asmē ārā́c cid dvéṣaḥ sanutáry uyotu ||
ആ യജ്ഞിയ (പൂജ്യൻ)ന്റെ സുമതിയിൽ—അതെ, ഭദ്ര സൗമനസ്സ് (ശുഭ മനോഭാവം)യിൽ—ഞങ്ങൾ വസിക്കട്ടെ. ആ സുത്രാമാ, സ്വവാൻ ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങളിൽ നിന്നു ദ്വേഷത്തെ ദൂരത്ത്—ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ—സമ്പൂർണ്ണമായി അകറ്റട്ടെ.
तस्य । वयम् । सुमतौ । यज्ञियस्य । अपि । भद्रे । सौमनसे । स्याम । सः । सुत्रामा । स्ववान् । इन्द्रः । अस्मे । आरात् । चित् । द्वेषः । सनुतरि । युयोतु ।