वन॒स्पति॒रव॑सृष्टो॒ न पाशै॒स्त्मन्या॑ सम॒ञ्जञ्छ॑मि॒ता न दे॒वः । इन्द्र॑स्य ह॒व्यैर्ज॒ठरं॑ पृणा॒नः स्वदा॑ति य॒ज्ञं मधु॑ना घृ॒तेन॑
vanaspátir avasṛ́ṣṭo ná pā́śais tmanýā samáñjañ chamitā́ ná deváḥ | índrasya havyáir jáṭharaṃ pṛṇānáḥ svádāti yajñáṃ mádhunā ghṛténa
വനസ്പതി—ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നു വിട്ടയച്ചവനെപ്പോലെ—സ്വയം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ, ദേവസമിതൃപോലെ; ഇന്ദ്രന്റെ ഹവ്യങ്ങളാൽ അവന്റെ ഉദരം നിറച്ച്, മധുരതയും ഘൃതവുംകൊണ്ട് യജ്ഞത്തെ രുചികരമാക്കുന്നു.
वनस्पतिः । अवसृष्टः । न । पाशैः । त्मन्या । सम्-अञ्जन् । शमिता । न । देवः । इन्द्रस्य । हव्यैः । जठरम् । पृणानः । स्वदाति । यज्ञम् । मधुना । घृतेन