सोम॑म॒द्भ्यो व्य॑पिब॒च्छन्द॑सा ह॒ᳪसः शु॑चि॒षत् । ऋ॒तेन॑ स॒त्यमि॑न्द्रि॒यं वि॒पान॑ᳪ शु॒क्रमन्ध॑स॒ इन्द्र॑स्येन्द्रि॒यमि॒दं पयो॒ऽमृतं॒ मधु॑
sómam adbhyó vyàpibac chándasā haṃsáḥ śucíṣat | ṛténá satyám indriyáṃ vipānáṃ śukrám ándhasa índrasyendriyám idáṃ páyo’mṛtáṃ mádhu
ജലങ്ങളിൽ നിന്നു സോമത്തെ ശുചിഷത് (പ്രകാശമുള്ള) ഹംസൻ ഛന്ദസ് (ഛന്ദസ്സിന്റെ ശക്തി) കൊണ്ടു പുറത്തെടുത്തു കുടിച്ചു. ഋത—സത്യം—മൂലം (അവൻ) ഇന്ദ്രിയം (ഇന്ദ്രന്റെ വീര്യം/ബലം) നേടി: വിപാന, ഔഷധിയുടെ ശുക്ര (പ്രകാശമുള്ള) സാരം. ഇതുതന്നെ ഇന്ദ്രന്റെ ഇന്ദ്രിയം—ഈ പയസ്, അമൃതം, മധുര മധു.
सोम॑म् । अ॒द्भ्यः । वि॒-अपि॒ब॒त् । छन्द॑सा । ह॒ᳪसः । शु॑चि॒षत् । ऋ॒तेन॑ । स॒त्यम् । इ॒न्द्रि॒यम् । वि॒पान॑म् । शु॒क्रम् । अन्ध॑सः । इन्द्र॑स्य । इ॒न्द्रि॒यम् । इ॒दम् । पयः॑ । अ॒मृत॑म् । मधु॑