Shloka 66
Praṇava-Māhātmya and the Twofold Mantra (Sūkṣma–Sthūla) in Śaiva Sādhanā
असत्यादिचतुष्पादः सर्वांशः कामरूपधृक् । नास्तिक्यलक्ष्मीर्दुःसंगो वेदबाह्यध्वनिः सदा
asatyādicatuṣpādaḥ sarvāṃśaḥ kāmarūpadhṛk | nāstikyalakṣmīrduḥsaṃgo vedabāhyadhvaniḥ sadā
അവൻ അസത്യാദി നാലു പാദങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ; അധർമതത്ത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണാംശമായി, ആഗ്രഹം നിർദേശിക്കുന്നതുപോലെ രൂപം ധരിക്കുന്നവൻ. അവനിൽ നാസ്തിക്യത്തിന്റെ ‘സമ്പത്ത്’ ഉണ്ട്; ദുഷ്സംഗം ചെയ്യുന്നു; എന്നും വേദാധികാരത്തിന് പുറത്തുള്ള വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു.
Suta Goswami
Tattva Level: pasha
FAQs
It identifies key signs of bondage (pāśa) in Shaiva terms: untruth, desire-driven identity, disbelief, and corrupt association—traits that turn the soul away from Shiva-oriented dharma and toward further karmic entanglement.
Linga-worship presupposes śraddhā (reverent faith) and alignment with Vedic-Shiva conduct; the verse contrasts that path with nāstikya and veda-bāhya speech, which undermine devotion and the disciplines that make worship transformative.
Adopt satsanga (holy company) and satya (truthfulness), restrain desire-led speech, and stabilize daily japa of the Panchakshara—“Om Namaḥ Śivāya”—as an antidote to veda-bāhya tendencies.