नरकलोकमार्गयमदूतस्वरूपवर्णनम् / Description of the Path to Naraka and the Nature of Yama’s Messengers

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ पापैर्नरा यांति यमलोकं चतुर्विधैः । संत्रासजननं घोरं विवशास्सर्वदेहिनः

സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു—ഇപ്പോൾ പാപങ്ങളാൽ മനുഷ്യർ നാലുവിധമായി യമലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അത് അതിഭയങ്കരം, ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നത്; എല്ലാ ദേഹികളെയും അവിടെ നിർബന്ധിതരാക്കി കൊണ്ടുപോകുന്നു.

Verse 2

गर्भस्थैर्जायमानैश्च बालैस्तरुणमध्यमैः । स्त्रीपुन्नपुंसकैर्जीवैर्ज्ञातव्यं सर्वजंतुषु

സകല ജീവികളിലും ജീവാത്മാവ് എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും ഉള്ളതായി അറിയണം—ഗർഭസ്ഥിതിയിൽ, ജനനസമയത്ത്, ബാല്യത്തിൽ, യൗവനത്തിൽ, മധ്യവയസ്സിൽ; കൂടാതെ സ്ത്രീ, പുരുഷ, നപുംസക ദേഹങ്ങളിലും.

Verse 3

शुभाशुभफलं चात्र देहिनां संविचार्यते । चित्रगुप्तादिभिस्सर्वैर्वसिष्ठप्रमुखैस्तथा

ഇവിടെ ദേഹധാരികളായ ജീവികളുടെ ശുഭാശുഭഫലങ്ങൾ യഥാവിധി പരിശോധിക്കപ്പെടുന്നു—ചിത്രഗുപ്താദി സർവ്വ ലേഖകരാലും, വസിഷ്ഠപ്രമുഖ ഋഷിമാരാലും കൂടെ।

Verse 4

न केचित्प्राणिनस्संति ये न यांति यमक्षयम् । अवश्यं हि कृतं कर्म भोक्तव्यं तद्विचार्य्यताम्

യമധാമത്തിലേക്കു പോകാത്ത ഒരു പ്രാണിയും ഇല്ല. ചെയ്ത കർമ്മം നിശ്ചയമായും അനുഭവിക്കേണ്ടതുതന്നെ; അതിനാൽ ഇതിനെ ശരിയായി ആലോചിക്കട്ടെ।

Verse 5

तत्र ये शुभकर्माणस्सौम्यचित्ता दयान्विताः । ते नरा यांति सौम्येन पूर्वं यमनिकेतनम्

അവിടെ ശുഭകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ—മനസ്സിൽ സൗമ്യതയും കരുണയും ഉള്ളവർ—അവർ ശാന്തമായി ആദ്യം യമന്റെ നികേതനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു।

Verse 6

ये पुनः पापकर्म्माणः पापा दानविवर्जिताः । ते घोरेण पथा यांति दक्षिणेन यमालयम्

പാപകർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്ന പാപികൾ, ദാനധർമ്മം ഇല്ലാത്തവർ—അവർ ഭീകരമായ പാതയിലൂടെ ചെന്നു തെക്കോട്ടു യമാലയത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 7

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां नरकलोकमार्गयमदूतस्वरूपवर्णनं नाम सप्तमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീശിവമഹാപുരാണത്തിലെ പഞ്ചമമായ ഉമാസംഹിതയിൽ ‘നരകലോകത്തിലേക്കുള്ള പാതയും യമദൂതന്മാരുടെ സ്വരൂപവിവരണവും’ എന്ന പേരിലുള്ള ഏഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.

Verse 8

समीपस्थमिवाभाति नराणां पुण्यकर्मणाम् । पापिनामतिदूरस्थं पथा रौद्रेण गच्छताम्

പുണ്യകർമ്മങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതരായ മനുഷ്യർക്കു (പരമഗതി) സമീപത്തുള്ളതുപോലെ തോന്നുന്നു; എന്നാൽ രൗദ്രവും ക്രൂരവുമായ പാതയിൽ പോകുന്ന പാപികൾക്ക് അത് അതിദൂരമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു.

Verse 9

तीक्ष्णकंटकयुक्तेन शर्कराविचितेन च । क्षुरधारानिभैस्तीक्ष्णैः पाषाणै रचितेन च

ആ പാത മൂർച്ചയുള്ള മുള്ളുകളാൽ നിറഞ്ഞതും, ചെറുകല്ലുകൾ ചിതറിക്കിടന്നതും, ക്ഷുരധാരപോലെ മുറിക്കുന്ന തീക്ഷ്ണശിലകളാൽ നിർമ്മിതമായതുമായിരുന്നു।

Verse 10

क्वचित्पंकेन महता उरुतोकैश्च पातकैः । लोहसूचीनिभैर्दर्भैस्सम्पन्नेन पथा क्वचित्

ചിലപ്പോൾ വഴി ആഴമുള്ള ചെളിയിൽ മൂടപ്പെടുന്നു; ചിലപ്പോൾ ഉഗ്രപ്രവാഹങ്ങളും മഹാവിപത്തുകളും അതിനെ വളഞ്ഞുനിൽക്കും. എവിടെയോ ഇരുമ്പുസൂചിപോലെ മൂർച്ചയുള്ള ദർഭപ്പുല്ലുകൾ ചിതറിക്കിടക്കും—ഇങ്ങനെയാണു സംസാരയാത്രാമാർഗം വീണ്ടും വീണ്ടും ലഭിക്കുന്നത്।

Verse 11

तटप्रायातिविषमैः पर्वतैर्वृक्षसंकुलैः । प्रतप्तांगारयुक्तेन यांति मार्गेण दुःखिताः

ദുഃഖത്തിൽ പീഡിതരായി അവർ കുത്തനെയുള്ള തീരത്തോട് ചേർന്ന അതിവിഷമമായ, അസമമായ പർവ്വതങ്ങളും ദട്ടവൃക്ഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ, കത്തുന്ന അങ്കാരങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ മുന്നേറുന്നു।

Verse 12

क्वचिद्विषमगर्तैश्च क्वचिल्लोष्टैस्सुदुष्करैः । सुतप्तवालुकाभिश्च तथा तीक्ष्णैश्च शंकुभिः

ചിലിടങ്ങളിൽ അസമമായ കുഴികൾ, ചിലിടങ്ങളിൽ കടക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ കട്ടമണ്ണുകട്ടകളുടെ കൂമ്പാരം; മറ്റിടങ്ങളിൽ കത്തുന്ന ചൂടുള്ള മണൽ, കൂടാതെ മൂർച്ചയുള്ള കുത്തുകമ്പുകൾ।

Verse 13

अनेक शाखाविततैर्व्याप्तं वंशवनैः क्वचित् । कष्टेन तमसा मार्गे नानालम्बेन कुत्रचित्

ചിലിടങ്ങളിൽ അനവധി ശാഖകളായി പടർന്ന മുളങ്കാടുകൾ വഴി മുഴുവനും മൂടി; ചിലിടങ്ങളിൽ ഗാഢമായ ഇരുട്ട് അതിനെ കഷ്ടമാക്കി; മറ്റിടങ്ങളിൽ പലതരം പിടിത്തങ്ങൾ ആശ്രയിച്ചേ കടക്കാനായുള്ളു।

Verse 14

अयश्शृंगाटकैस्तीक्ष्णैः क्वचिद्दावाग्निना पुनः । क्वचित्तप्तशिलाभिश्च क्वचिद्व्याप्तं हिमेन च

ചിലിടങ്ങളിൽ മൂർച്ചയുള്ള ഇരുമ്പുമുള്ളുകൾ വഴിയെ നിറച്ചു; ചിലിടങ്ങളിൽ വീണ്ടും കാട്ടുതീയുടെ ജ്വാലകൾ അതിനെ മൂടി. ചിലിടങ്ങളിൽ ചൂടേറ്റ പാറകൾ, മറ്റിടങ്ങളിൽ ഹിമവും കടുത്ത തണുപ്പും വ്യാപിച്ചു നിന്നു।

Verse 15

क्वचिद्वालुकया व्याप्तमाकंठांतः प्रवेशया । क्वचिद्दुष्टाम्बुना व्याप्तं क्वचिच्च करिषाग्निना

ചിലിടങ്ങളിൽ മണലാൽ മൂടപ്പെട്ടു കഴുത്തുവരെയായി താഴ്ന്നുപോകേണ്ടിവന്നു; ചിലിടങ്ങളിൽ ദുർഗന്ധജലത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി; മറ്റിടങ്ങളിൽ കത്തുന്ന ചാണകാഗ്നിയിൽ പീഡിതരായി।

Verse 16

क्वचित्सिंहैर्वृकैर्व्याघ्रैर्मशकैश्च सुदारुणैः । क्वचिन्महाजलौकाभिः क्वचिच्चाजगरैस्तथा

ചിലിടങ്ങളിൽ സിംഹങ്ങളും ചെന്നായകളും കടുവകളും ഉണ്ടായിരുന്നു; അത്യന്തം ക്രൂരമായ കൊതുകുകളും; ചിലിടങ്ങളിൽ മഹാ ജലൗകകൾ (വലിയ ജോക്കുകൾ); മറ്റിടങ്ങളിൽ മഹാകായ അജഗരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു।

Verse 17

मक्षिकाभिश्च रौद्राभिः क्वचित्सर्पैर्विषोल्बणैः । मत्तमातंगयूथैश्च बलोन्मत्तैः प्रमाथिभिः

ചിലിടങ്ങളിൽ ക്രൂരമായ ഈച്ചകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ; ചിലിടങ്ങളിൽ മാരകവിഷം നിറഞ്ഞ് വീങ്ങിയ സർപ്പങ്ങൾ; മറ്റിടങ്ങളിൽ ബലത്തിൽ ഉന്മത്തരായി മദത്തിൽ മത്തയായ ആനക്കൂട്ടങ്ങൾ—ഭീതിയും നാശവും വിതറി।

Verse 18

पंथानमुल्लिखद्भिश्च सूकरैस्तीक्ष्णदंष्ट्रिभिः । तीक्ष्णशृंगैश्च महिषैस्सर्वभूतैश्च श्वापदैः

മൂർച്ചയുള്ള ദംഷ്ട്രകളുള്ള കാട്ടുപന്നികൾ പാതയെ കീറി മറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മഹിഷങ്ങളും നാനാവിധ ക്രൂര വന്യമൃഗങ്ങളും അതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നു।

Verse 19

डाकिनीभिश्च रौद्राभिर्विकरालैश्च राक्षसैः । व्याधिभिश्च महाघोरैः पीड्यमाना व्रजंति हि

അവർ തീർച്ചയായും പീഡിതരായി അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു—രൗദ്ര ഡാകിനികൾ, വികരാള രാക്ഷസർ, അത്യന്തം ഭീകരമായ രോഗങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഉപദ്രവത്തിൽ.

Verse 20

महाधूलिविमिश्रेण महाचण्डेन वायुना । महापाषाणवर्षेण हन्यमाना निराश्रयाः

മഹാധൂളി കലർന്ന അതിക്രൂരമായ കാറ്റും വലിയ കല്ലുകളുടെ മഴയും കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവർ ആശ്രയമറ്റ അസഹായരായി മാറി।

Verse 21

क्वचिद्विद्युत्प्रपातेन दह्यमाना व्रजन्ति च । महता बाणवर्षेण विध्यमानाश्च सर्वतः

എവിടെയോ പെട്ടെന്നുള്ള മിന്നൽപാതത്തിൽ ദഹിച്ച് അവർ ഇടറിക്കൊണ്ട് മുന്നേ പോകുന്നു; എല്ലായിടത്തും മഹത്തായ ബാണവർഷം അവരെ കുത്തിത്തുളയ്ക്കുന്നു॥

Verse 22

पतद्भिर्वज्रपातैश्च उल्कापातैश्च दारुणैः । प्रदीप्तांगारवर्षेण दह्यमानाश्च संति हि

വീഴുന്ന വജ്രപാതങ്ങളാലും ഭീകരമായ ഉൽക്കാപാതങ്ങളാലും, ജ്വലിക്കുന്ന അങ്കാരവർഷത്താലും അവർ തീർച്ചയായും ദഹിക്കുന്നു॥

Verse 23

महता पांसुवर्षेण पूर्यमाणा रुदंति च । महामेघरवैर्घोरैस्त्रस्यंते च मुहुर्मुहुः

കനത്ത പൊടിവർഷത്തിൽ മൂടപ്പെട്ട് അവർ കരയുന്നു; മഹാമേഘങ്ങളുടെ ഭീകര ഗർജ്ജനത്തിൽ അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ഭയത്തോടെ വിറയ്ക്കുന്നു॥

Verse 24

निशितायुधवर्षेण भिद्यमानाश्च सर्वतः । महाक्षाराम्बुधाराभिस्सिच्यमाना व्रजंति च

മൂർച്ചയുള്ള ആയുധവർഷം കൊണ്ട് എല്ലാടവും കീറപ്പെടുകയും, അത്യന്തം ക്ഷാരമുള്ള ജലധാരകളാൽ നനയുകയും ചെയ്തിട്ടും അവർ ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു।

Verse 25

महीशीतेन मरुता रूक्षेण परुषेण च । समंताद्बाध्यमानाश्च शुष्यंते संकुचन्ति च

ഭൂമിയുടെ തണുപ്പുള്ള, വരണ്ടതും കഠിനവുമായ കാറ്റാൽ എല്ലാടവും ബാധിക്കപ്പെട്ട ജീവികൾ വാടിയും ഉണങ്ങിയും ചുരുങ്ങിയും പോകുന്നു।

Verse 26

इत्थं मार्गेण रौद्रेण पाथेयरहितेन च । निरालम्बेन दुर्गेण निर्जलेन समंततः

ഇങ്ങനെ അവർ ഉഗ്രവും ഭയാനകവുമായ വഴിയിലൂടെ മുന്നേറി—പാഥേയമില്ലാതെ, ആശ്രയമില്ലാതെ, ദുർഗമമായ പ്രദേശത്തിലൂടെ, ചുറ്റുമെങ്ങും ജലമില്ലാതെ.

Verse 27

विषमेणैव महता निर्जनापाश्रयेण च । तमोरूपेण कष्टेन सर्वदुष्टाश्रयेण च

ആ സ്ഥലം സത്യമായും അത്യന്തം വിഷമവും ഭയാനകവുമാണ്—വിശാലം, നിർജനാശ്രയത്തെപ്പോലെ, വേദനാജനകമായ അന്ധകാരരൂപം, എല്ലാതരം ദുഷ്ടർക്കും ആശ്രയസ്ഥലം.

Verse 28

नीयंते देहिनस्सर्वे ये मूढाः पापकर्मिणः । यमदूतैर्महाघोरैस्तदाज्ञाकारिभिर्बलात्

മോഹിതരായി പാപകർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ ദേഹികളെയും, യമന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്ന മഹാഘോര യമദൂതന്മാർ ബലമായി കൊണ്ടുപോകുന്നു।

Verse 29

एकाकिनः पराधीना मित्रबन्धुविवर्जिताः । शोचंतस्स्वानि कर्म्माणि रुदंतश्च मुहुर्मुहुः

അവർ ഏകാകികളായി, പരാധീനരായി, മിത്രബന്ധുക്കളില്ലാതെ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളെ ഓർത്ത് ദുഃഖിച്ചു വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുന്നു।

Verse 30

प्रेता भूत्वा विवस्त्राश्च शुष्ककंठौष्ठतालुकाः । असौम्या भयभीताश्च दह्यमानाः क्षुधान्विताः

അവർ പ്രേതരായി വസ്ത്രരഹിതരായി നില്ക്കുന്നു; കണ്ഠം, അധരങ്ങൾ, താലു വരണ്ടുപോകുന്നു. അമംഗളരൂപികളായി ഭയത്തിൽ വിറച്ച്, കത്തുന്നതുപോലെ വേദനിച്ച്, വിശപ്പാൽ പീഡിതരാകുന്നു।

Verse 31

बद्धाश्शृंखलया केचिदुत्ता नपादका नराः । कृष्यंते कृष्यमाणाश्च यमदूतैर्बलोत्कटैः

ചില മനുഷ്യർ ശൃംഖലകളാൽ കെട്ടിപ്പിടിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, പുറകോട്ടു വീണ നിലയിൽ—കാലുകൾ മേലോട്ടു തിരിഞ്ഞപടി—ബലവാന്മാരായ ഉഗ്ര യമദൂതന്മാർ കരുണയില്ലാതെ വലിച്ചിഴച്ച് കൊണ്ടുപോകുന്നു।

Verse 32

उरसाधोमुखाश्चान्ये घृष्यमाणास्सुदुःखिताः । केशपाशनि बंधेन संस्कृष्यंते च रज्जुना

മറ്റുള്ളവർ, നെഞ്ച് താഴേക്ക് അമർത്തിയും മുഖം താഴ്ത്തിയും വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെട്ടു—ഉരസിയും പോറലേറ്റും—തീവ്രമായ വേദന അനുഭവിച്ചു; മുടി കൊണ്ടുള്ള പാശത്താലും കയറാലും കെട്ടി വലിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 33

ललाटे चांकुशेनान्ये भिन्ना दुष्यंति देहिनः । उत्तानाः कंटकपथा क्वचिदंगारवर्त्मना

ചില ദേഹധാരികൾ അങ്കുശം കൊണ്ട് നെറ്റിയിൽ അടിക്കപ്പെടുകയും പിളർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു, അവർ കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ചിലർ മുള്ളുനിറഞ്ഞ പാതകളിൽ എറിയപ്പെടുന്നു; ചിലർ ചിലയിടങ്ങളിൽ കത്തുന്ന കനൽപ്പാതയിലൂടെ നടത്തപ്പെടുന്നു.

Verse 35

ग्रीवापाशेन कृष्यंते प्रयांत्यन्ये सुदुःखिताः । जिह्वांकुशप्रवेशेन रज्ज्वाकृष्यन्त एव ते

ചിലർ അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി കഴുത്തിൽ പാശമിട്ട് വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ളവരെയും നാവിൽ അങ്കുശം തറച്ച് കയറുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് വലിക്കുന്നു—ഇങ്ങനെ അവർ ഓടിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 36

नासाभेदेन रज्ज्वा च त्वाकृश्यन्ते तथापरे । भिन्नाः कपोलयो रज्ज्वाकृष्यंतेऽन्ये तथौष्ठयोः

ചിലർ തുളച്ച മൂക്കിലൂടെ കടത്തിവിട്ട കയറാൽ വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുന്നു; മറ്റുള്ളവർ തൊലിപ്പുറത്ത് വലിക്കപ്പെടുന്നു. ചിലരുടെ കവിളുകൾ പിളർന്ന് കയറുകൊണ്ട് വലിക്കുന്നു; അതുപോലെ മറ്റുള്ളവർ ചുണ്ടുകളാൽ വലിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 37

छिन्नाग्रपादहस्ताश्च च्छिन्नकर्णोष्ठनासिकाः । संछिन्नशिश्नवृषणाः छिन्नभिन्नांगसंधयः

അവരുടെ കൈകാലുകളുടെ അഗ്രങ്ങൾ മുറിക്കപ്പെട്ടു, ചെവികളും ചുണ്ടുകളും മൂക്കും അറുത്തുമാറ്റപ്പെട്ടു, ജനനേന്ദ്രിയങ്ങൾ മുറിക്കപ്പെട്ടു, സന്ധികൾ വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 38

आभिद्यमानाः कुंतैश्च भिद्यमानाश्च सायकैः । इतश्चेतश्च धावंतः क्रंदमाना निराश्रयाः

കുന്തങ്ങളാൽ കുത്തേറ്റും അമ്പുകളാൽ തുളച്ചും അവർ ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും ഓടി; കരഞ്ഞുകൂവി, ആശ്രയമറ്റവരായി.

Verse 39

मुद्गरैर्लोहदण्डैश्च हन्यमाना मुहुर्मुहुः । कंटकैर्विविधैर्घोरैर्ज्वलनार्कसमप्रभैः

അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും മുദ്ഗരങ്ങളാലും ഇരുമ്പുദണ്ഡങ്ങളാലും അടിക്കപ്പെടുന്നു; ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യസമ പ്രഭയുള്ള ഭീകരമായ പലവിധ മുള്ളുകളാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 40

भिन्दिपालैर्विभियंते स्रवतः पूयशोणितम् । शकृता कृमिदिग्धाश्च नीयंते विवशा नराः

ഭിന്ദിപാലങ്ങളാൽ ഭീതരായ മനുഷ്യർ—പൂയും രക്തവും ഒഴുകി—മലത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടും പുഴുക്കൾ കടിച്ചും, നിർബന്ധിതരായി വലിച്ചിഴച്ച് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു.

Verse 41

याचमानाश्च सलिलमन्नं वापि बुभुक्षिताः । छायां प्रार्थयमानाश्च शीतार्ताश्चानलं पुनः

ചിലർ ജലം യാചിക്കുന്നു; വിശപ്പുള്ളവർ അന്നം അപേക്ഷിക്കുന്നു. ചിലർ നിഴൽ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു; തണുപ്പാൽ പീഡിതർ വീണ്ടും അഗ്നി തേടുന്നു.

Verse 42

दानहीनाः प्रयांत्येवं प्रार्थयंतस्सुखं नराः । गृहीतदान पाथेयास्सुखं यांति यमालयम्

ദാനരഹിതർ സുഖം അപേക്ഷിച്ചു ഭിക്ഷുക്കളെപ്പോലെ ഈ ലോകം വിട്ടുപോകുന്നു; എന്നാൽ ദാനത്തെ യാത്രാപഥേയമായി സ്വീകരിച്ച് നൽകിയവർ സുഖത്തോടെ യമാലയത്തിലേക്ക് പോകുന്നു।

Verse 43

एवं न्यायेन कष्टेन प्राप्ताः प्रेतपुरं यदा । प्रज्ञापितास्ततो दूतैर्निवेश्यंते यमाग्रतः

ഇങ്ങനെ നീതിയുടെ കഠിനമാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും വേദനാജനകമായ കഷ്ടത്തിലൂടെയും അവർ പ്രേതപുരത്തിലെത്തുമ്പോൾ, യമദൂതന്മാർ അവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അറിയിച്ച് വിധിക്കായി യമന്റെ മുമ്പിൽ നിർത്തുന്നു।

Verse 44

तत्र ये शुभकर्म्माणस्तांस्तु सम्मानयेद्यमः । स्वागतासनदानेन पाद्यार्घ्येण प्रियेण च

അവിടെ ശുഭകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവരെ യമൻ ആദരിക്കുന്നു—സ്വാഗതത്തോടെ ആസനം നൽകി, പാദ്യം, അർഘ്യം മുതലായ പ്രിയ ഉപചാരങ്ങളാൽ സൽക്കരിക്കുന്നു।

Verse 45

धन्या यूयं महात्मानो निगमोदितकारिणः । यैश्च दिव्यसुखार्थाय भवद्भिस्सुकृतं कृतम्

ധന്യരാണ് നിങ്ങൾ, മഹാത്മാക്കളേ! നിങ്ങൾ വേദങ്ങളിൽ പ്രസ്താവിച്ചതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ; ദിവ്യസുഖത്തിനായി നിങ്ങൾ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു।

Verse 46

दिव्यं विमानमारुह्य दिव्यस्त्रीभोगभूषितम् । स्वर्गं गच्छध्वममलं सर्वकामसमन्वितम्

ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ആരോഹണം ചെയ്ത്, ദിവ്യസ്ത്രീകളുടെ ഭോഗ-വൈഭവങ്ങളാൽ അലങ്കൃതരായി, മലിനതയില്ലാത്ത സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുവിൻ—അത് സർവകാമസമൃദ്ധമാണ്.

Verse 47

तत्र भुक्त्वा महाभोगानंते पुण्यस्य संक्षयात् । यत्किंचिदल्पमशुभं पुनस्तदिह भोक्ष्यथ

അവിടെ മഹാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം, പുണ്യം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, ഏതെങ്കിലും അല്പമായ അശുഭം ശേഷിച്ചാൽ—അത് വീണ്ടും ഇവിടെ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും.

Verse 48

धर्म्मात्मानो नरा ये च मित्रभूत्वा इवात्मनः । सौम्यं सुखं प्रपश्यंति धर्मराजत्वमेव च

സ്വഭാവത്തിൽ ധർമ്മാത്മാക്കളായ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ അന്തരാത്മാവിനോട് സ്നേഹിതരായതുപോലെ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, അവർ സൗമ്യവും മംഗളകരവുമായ സുഖം ദർശിക്കുകയും ധർമ്മരാജത്വവും പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 49

ये पुनः क्रूरकर्म्माणस्ते पश्यंति भयानकम् । दंष्ट्राकरालवदनं भृकुटीकुटिलेक्षणम्

എന്നാൽ ക്രൂരകർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ ഭയാനക ദർശനം കാണുന്നു—ദംഷ്ട്രകളാൽ വികരാളമായ മുഖവും, കെട്ടിപ്പിണഞ്ഞ ഭ്രൂകുടിയാൽ വളഞ്ഞ ദൃഷ്ടിയും ഉള്ളത്।

Verse 50

ऊर्ध्वकेशं महाश्मश्रुमूर्ध्वप्रस्फुरिताधरम् । अष्टादशभुजं क्रुद्धं नीलांजनचयोपमम्

അവന്റെ മുടി മേലോട്ടു നിവർന്നു നിന്നു; മഹാദാടി ഉണ്ടായിരുന്നു; അധരങ്ങൾ മേലോട്ടു വിറച്ചു. പതിനെട്ടു ഭുജങ്ങളോടെ ക്രുദ്ധരൂപനായ അവൻ ഘനമായ നീലാഞ്ജനക്കൂട്ടംപോലെ തോന്നി।

Verse 51

सर्वायुधोद्धतकरं सर्वदण्डेन तर्जयन् । महामहिषमारूढं दीप्ताग्निसमलोचनम्

അവൻ കൈകളിലെ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ഉയർത്തി, എല്ലാ തരത്തിലുള്ള ദണ്ഡങ്ങളാൽ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി; മഹാമഹിഷത്തിന്മേൽ ആരൂഢനായി, അവന്റെ കണ്ണുകൾ ദീപ്താഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു।

Verse 52

रक्तमाल्यांबरधरं महामेरुमिवोच्छ्रितम् । प्रलयाम्बुदनिर्घोषं पिबन्निव महोदधिम्

അവൻ രക്തമാലയും രക്താംബരവും ധരിച്ചു, മഹാമേരുവിനെപ്പോലെ ഉയർന്ന് നിന്നു; പ്രളയമേഘഗർജ്ജനപോലെ മുഴങ്ങി, മഹാസമുദ്രം തന്നെ കുടിക്കുന്നവനെന്നപോലെ തോന്നി।

Verse 53

ग्रसंतमिव शैलेन्द्रमुद्गिरंतमिवानलम् । मृत्युश्चैव समीपस्थः कालानलसमप्रभुः

അവൻ ശൈലേന്ദ്രത്തെ ഗ്രസിക്കുന്നവനെന്നപോലെയും, പ്രചണ്ഡ അനലത്തെ ഉഗിരിക്കുന്നവനെന്നപോലെയും തോന്നി. മൃത്യുവും സമീപത്ത്—കാലാനലസമപ്രഭയായി ഭയാനകമായി നിന്നു।

Verse 54

कालश्चांजनसंकाशः कृतांतश्च भयानकः । मारीचोग्रमहामारी कालरात्रिश्च दारुणा

അവിടെ അഞ്ജനത്തെപ്പോലെ കറുത്ത ‘കാല’നും ഭയാനക ‘കൃതാന്ത’നും (മൃത്യു) ഉണ്ടായിരുന്നു; കൂടാതെ മാരീച, ഉഗ്ര ‘മഹാമാരി’, ദാരുണ ‘കാലരാത്രി’—കാലം, പ്രളയം, ദുരന്തം എന്നിവയുടെ മൂർത്തശക്തികൾ।

Verse 55

विविधा व्याधयः कुष्ठा नानारूपा भयावहाः । शक्तिशूलांकुशधराः पाशचक्रासिपाणयः

വിവിധ വ്യാധികൾ—കുഷ്ഠാദി, നാനാരൂപ ഭയാനകമായി—പ്രകടമായി; അവർ ശക്തി, ശൂലം, അങ്കുശം ധരിച്ചു, കൈകളിൽ പാശം, ചക്രം, ഖഡ്ഗം വഹിച്ചു।

Verse 56

वजतुंडधरा रुद्रा क्षुरतूणधनुर्द्धराः । नानायुधधरास्सर्वे महावीरा भयंकराः

ആ രുദ്രന്മാർ വജ്രസമമായ ദന്തങ്ങൾ ധരിച്ചവർ; ക്ഷുരധാര ആയുധങ്ങൾ, തൂണീരും ധനുസ്സും വഹിച്ചവർ. അവർ എല്ലാവരും നാനാവിധ ആയുധങ്ങളാൽ സജ്ജരായി, മഹാവീരരും ഭയങ്കര പ്രതാപികളും ആയിരുന്നു.

Verse 57

असंख्याता महावीराः कालाञ्जनसमप्रभाः । सर्वायुधोद्यतकरा यमदूता भयानकाः

അസംഖ്യ മഹാവീരർ കാലാഞ്ജനസമമായ കാന്തിയോടെ—അഞ്ജനത്തിന്റെ കറുപ്പുപോലെ ദീപ്തിയോടെ—നിന്നു. അവർ കൈകൾ ഉയർത്തി സർവവിധ ആയുധങ്ങളും വീശിയ, യമന്റെ ഭയങ്കര ദൂതന്മാരായിരുന്നു.

Verse 58

अनेन परिचारेण वृतं तं घोरदर्शनम् । यमं पश्यंति पापिष्ठाश्चित्रगुप्तं च भीषणम्

ഈ പരിചാരകസംഘം ചുറ്റിപ്പറ്റിയ, ഭീകരദർശനനായ യമനെ അത്യന്തം പാപികൾ കാണുന്നു; കൂടെ ഭീഷണനായ ചിത്രഗുപ്തനെയും അവർ ദർശിക്കുന്നു.

Verse 59

निर्भर्त्सयति चात्यंतं यमस्तान्पापकर्म्मणः । चित्रगुप्तश्च भगवान्धर्म्मवाक्यैः प्रबोधयेत्

യമൻ പാപകർമ്മം ചെയ്തവരെ അത്യന്തം കടുപ്പത്തോടെ ശാസിക്കുന്നു; ഭഗവാൻ ചിത്രഗുപ്തൻ ധർമ്മവചനങ്ങളാൽ അവരെ ബോധിപ്പിച്ച് ഉണർത്തുന്നു.