Shloka 9
नभगोपाख्यानम्
Nabhaga-Upākhyāna: The Account of Nabhaga and Shiva-Jñāna
भ्रातृन्विलोक्य नभगो विभक्तान्सकलान्निजान् । दायार्थी प्राह तान्स्नेहादिक्ष्वाकुप्रमुखान्मुने
bhrātṛnvilokya nabhago vibhaktānsakalānnijān | dāyārthī prāha tānsnehādikṣvākupramukhānmune
സ്വന്തം സഹോദരന്മാർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ ഓഹരികളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, നഭാഗൻ തന്റെ അവകാശഭാഗം ആഗ്രഹിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ അവരോടു പറഞ്ഞു—മുനേ, ഇക്ഷ്വാകുവിനെ ആദ്യം വിളിച്ച്.
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Mahādeva
FAQs
The verse highlights dharma in worldly duties—seeking one’s rightful share without hatred—showing that orderly conduct and goodwill support a life that can later mature into devotion to Pati (Śiva).
Though the verse is narrative, it frames the ethical ground (dharma) from which Saguna-Śiva worship becomes steady: a devotee approaches Śiva with sincerity, not with envy or disorderly grasping.
No direct ritual is prescribed in this line; the practical takeaway is to cultivate snehā (benevolent intent) and truthful speech—qualities that traditionally accompany japa of “Om Namaḥ Śivāya” and disciplined worship.