Shloka 37
Sūtasya Punargamanaṃ Kāśyāṃ—Bhasma-Rudrākṣa-Tripuṇḍra-Vidhiśca
Sūta’s Return to Kāśī and the Observances of Bhasma, Rudrākṣa, and Tripuṇḍra
तत उत्थाय तरसा देवन्देवीञ्च भक्तितः । प्रदक्षिणीकृत्य पुनः प्रणम्य भुवि दण्डवत्
tata utthāya tarasā devandevīñca bhaktitaḥ | pradakṣiṇīkṛtya punaḥ praṇamya bhuvi daṇḍavat
അപ്പോൾ അവൻ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഭക്തിയോടെ ദേവനെയും ദേവിയെയും നമസ്കരിച്ചു. അവരെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് വീണ്ടും ഭൂമിയിൽ ദണ്ഡവത് പ്രണാമം ചെയ്ത് പൂർണ്ണ ശരണാഗതിയർപ്പിച്ചു.
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Umāpati
Significance: Models the core pilgrimage etiquette (pradakṣiṇā + daṇḍavat-praṇāma) as an outer sign of inner śaraṇāgati; such humility is taught as a prerequisite for receiving Śiva’s grace (anugraha).
Shakti Form: Pārvatī
Role: nurturing
FAQs
It teaches Śaiva bhakti through embodied humility—standing up, circumambulating, and daṇḍavat prostration symbolize ego-surrender (āṇava-mala softening) and wholehearted refuge in Pati (Śiva) along with Śakti (Devī).
Pradakṣiṇā and praṇāma are core acts of saguna-upāsanā: just as devotees circle the Śiva-liṅga and bow, here the devotee honors Śiva with Devī, affirming Śiva-Śakti unity central to Purāṇic Śaivism.
Perform pradakṣiṇā (clockwise circumambulation) and daṇḍavat praṇām as a disciplined bhakti practice; it can be paired with silent japa of the Pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya” while maintaining reverence and inner surrender.