Sukta 52

Mantra 1

यथा मनौ विवस्वति सोमं शक्रापिबः सुतम् । यथा त्रिते छन्द इन्द्र जुजोषस्यायौ मादयसे सचा ॥

മനുവിന്റെ കാലത്ത് വിവസ്വാനോടൊപ്പം, ഹേ ശക്ര (ഇന്ദ്ര), നീ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമം പാനം ചെയ്തതുപോലെ; ത്രിതനിൽ, ഹേ ഇന്ദ്ര, നീ സ്തുതിഗാനത്തിന്റെ ഛന്ദസ്സിനെ അംഗീകരിച്ചതുപോലെ—ഇപ്പോഴും ഞങ്ങളിലേക്കു വന്നു ഞങ്ങളോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കണമേ.

Mantra 2

पृषध्रे मेध्ये मातरिश्वनीन्द्र सुवाने अमन्दथाः । यथा सोमं दशशिप्रे दशोण्ये स्यूमरश्मावृजूनसि ॥

പൃഷധ്രയിൽ, മേധ്യയിൽ, മാതരിശ്വനിൽ, ഹേ ഇന്ദ്ര, സോമം ഒഴുകി പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ നീ ആനന്ദിച്ചു. ഹേ ദശശിപ്ര (പത്തു അധരങ്ങളുള്ളവനേ), ദശോൺയ (പത്തു ഭുജങ്ങളുള്ളവനേ), യുഗത്തിന്റെ കയറുകൊണ്ട് നീ ഗതിയെ നേരെയാക്കുന്നതുപോലെ—സോമംകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ഗതിയും പാതയും നേരെയാക്കണമേ.

Mantra 3

य उक्था केवला दधे यः सोमं धृषितापिबत् । यस्मै विष्णुस्त्रीणि पदा विचक्रम उप मित्रस्य धर्मभिः ॥

ആർ ശുദ്ധ ഉക്ഥങ്ങൾ (സ്തുതിവചനങ്ങൾ) സ്ഥാപിച്ചുവോ, ആർ ധൈര്യബലത്തോടെ സോമം പാനം ചെയ്തുവോ; അവനുവേണ്ടി വിഷ്ണു മിത്രന്റെ ധർമ്മങ്ങൾ അനുസരിച്ച് മൂന്നു പാദങ്ങൾ വ്യാപിപ്പിച്ചു—വിജയത്തിനായി ക്രമബദ്ധമായ വിശാലത സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 4

यस्य त्वमिन्द्र स्तोमेषु चाकनो वाजे वाजिञ्छतक्रतो । तं त्वा वयं सुदुघामिव गोदुहो जुहूमसि श्रवस्यवः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ശതക്രതു (നൂറു ശക്തികളുടെ അധിപതി), ഞങ്ങളുടെ സ്തോമങ്ങളിൽയും വാജ (ബല-സമൃദ്ധി)യിലും ആനന്ദിക്കുന്ന നീ—നിന്നെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; സമൃദ്ധമായി പാൽ തരുന്ന പശുവിൽ നിന്ന് നിപുണ ഗോധുഹർ പാൽ കറക്കുന്നതുപോലെ, ശ്രവസ്യ (പ്രകാശമയ യശസ്)ത്തിന്റെ കിരണങ്ങളും അന്തർ ശ്രവണവും ഞങ്ങൾ കറന്നെടുക്കുവാൻ.

Mantra 5

यो नो दाता स नः पिता महाँ उग्र ईशानकृत् । अयामन्नुग्रो मघवा पुरूवसुर्गोरश्वस्य प्र दातु नः ॥

ഞങ്ങൾക്ക് ദാതാവായവൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് പിതാവ്—മഹാൻ, ഉഗ്രൻ, ഈശാനകൃത് (അധിപത്യം രൂപപ്പെടുത്തുന്നവൻ). ആ ഉഗ്ര മഘവൻ, പുരുവസു (അനേകം ധനങ്ങളുള്ളവൻ), തന്റെ വഴിയിൽ മുന്നേറി, ഗോയും അശ്വവും സംബന്ധിച്ച തേജോമയ സമൃദ്ധിയുടെ പ്രവാഹം ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 6

यस्मै त्वं वसो दानाय मंहसे स रायस्पोषमिन्वति । वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे ॥

ഹേ വസു (സമ്പത്തിന്റെ അധിപതി), ദാനത്തിനായി നീ നിന്റെ പ്രേരക ഉദാരത ഏവർക്കു നൽകുന്നുവോ, അവൻ റായസ്-പോഷ (സമൃദ്ധിയുടെ പോഷണം) മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ വസൂയവഃ (യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് തേടുന്നവർ), വസുപതി ആയ ശതക്രതു ഇന്ദ്രനെ സ്തോമങ്ങളാൽ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 7

कदा चन प्र युच्छस्युभे नि पासि जन्मनी । तुरीयादित्य हवनं त इन्द्रियमा तस्थावमृतं दिवि ॥

നീ ഒരിക്കലും നിന്റെ മുന്നേറ്റത്തിൽ ക്ഷീണിക്കുന്നില്ല; നീ ഇരുജന്മങ്ങളെയും കാക്കുന്നു. ഹേ ആദിത്യ, നാലാമത്തെ നിലയിൽ നിന്റെ ഹവനംയും നിന്റെ ഇന്ദ്രിയ-ശക്തിയും ചേതനയുടെ ദിവ്യാകാശത്തിൽ അമൃതസ്വരൂപമായി സ്ഥാപിതമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 8

यस्मै त्वं मघवन्निन्द्र गिर्वणः शिक्षो शिक्षसि दाशुषे । अस्माकं गिर उत सुष्टुतिं वसो कण्ववच्छृणुधी हवम् ॥

ആർക്കു നീ, ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്ര, ഗീതിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവൻ, ദാനശീലനു യുക്തമായ വർദ്ധന നൽകുന്നുവോ—ആ ദാതാവിനോടാണ് ഞങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കുന്നത്. ഹേ വസു, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകളും നന്നായി രൂപപ്പെടുത്തിയ സ്തുതിയും കേൾക്കുക; കണ്വർ കേട്ട് ഉയർന്നതുപോലെ ഈ ഹവന-ആഹ്വാനം കേൾക്കുക.

Mantra 9

अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोचत । पूर्वीॠतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेधा असृक्षत ॥

പുരാതന പ്രചോദിത മനനം ഗാനംപോലെ പാടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനോടു പവിത്രമായ ബ്രഹ്മ-വചനം ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടു. ഋതത്തിന്റെ വിശാല ഉച്ചാരണങ്ങൾ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; സ്തോതാവിന്റെ മേധാ—ബുദ്ധിശക്തികൾ—തങ്ങളുടെ പ്രവാഹത്തിലേക്ക് മോചിതമായി ഒഴുകുന്നു.

Mantra 10

समिन्द्रो रायो बृहतीरधूनुत सं क्षोणी समु सूर्यम् । सं शुक्रासः शुचयः सं गवाशिरः सोमा इन्द्रममन्दिषुः ॥

ഇന്ദ്രൻ മഹത്തായ സമൃദ്ധികളെ ചലനത്തിലാക്കി; ഭൂമിയെയും സൂര്യനെയും ഒരൊറ്റ സുസ്വരതയിൽ ഏകീകരിച്ചു. പ്രകാശമുള്ളതും ശുദ്ധവുമായ സോമശക്തികൾ, ഗാവഃ (കിരണങ്ങൾ) ചേർന്ന്, ഇന്ദ്രനെ ഉല്ലസിപ്പിച്ചു—വ്യക്തതയും വിശാലതയും പ്രകാശവും ഒന്നാക്കി.