Shloka 2
रावण-प्रहस्त-हनूमद्वार्ता
Ravana and Prahasta Question Hanuman
किमेष भगवान्नन्दी भवेत्साक्षादिहागतः।।।।येन शप्तोऽस्मि कैलासे मया सञ्चालिते पुरा।सोऽयं वानरमूर्तिस्स्यात्किंस्विद्बाणो महाऽसुरः।।।।
kim eṣa bhagavān nandī bhavet sākṣād ihāgataḥ |
yena śapto ’smi kailāse mayā sañcālite purā |
so ’yaṃ vānarāmūrtiḥ syāt kiṃsvid bāṇo mahāsuraḥ ||
ഇത് ഭഗവാൻ നന്ദി തന്നെയോ, സ്വയം ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്? ഒരിക്കൽ ഞാൻ കൈലാസം കുലുക്കിയപ്പോൾ എന്നെ ശപിച്ചവൻ അവനായിരുന്നു. അവൻ വാനരമൂർത്തി ധരിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അല്ലെങ്കിൽ മഹാസുരനായ ബാണനോ ഇത്?
The foremost of the vanaras spoke to the lord of ogres in response to the equiries made to him: "I have not come from Indra or Yama or Varuna. I have no friendship with Kubera. I have not been sent by Visnu. By birth I am vanara and I have come here.'
FAQs
Memory of a past curse functions as moral causality: actions (like arrogance toward Kailāsa) bear consequences, and one’s fear arises from awareness of prior wrongdoing.
Rāvaṇa, seeing the extraordinary vanara (Hanumān), wonders whether he is a divine agent connected to Nandin’s old curse or another powerful being like Bāṇa.
Not a virtue but a cautionary contrast: Rāvaṇa’s anxiety highlights the absence of humility and the lingering weight of past adharma.