Shloka 1
जम्बुमालिवधः
The Slaying of Jambumali
सन्दिष्टो राक्षसेन्द्रेण प्रहस्तस्य सुतो बली।जम्बुमाली महादंष्ट्रो निर्जगाम धनुर्धरः।।।।रक्तमाल्याम्बरधरस्स्रग्वी रुचिरकुण्डलः।महान्विवृत्तनयनश्चण्डस्समरदुर्जयः।।।।धनुश्शक्रधनुः प्रख्यं महद्रुचिरसायकम्।विष्फारयाणो वेगेन वज्राशनिसमस्वनम्।।।।
sandiṣṭo rākṣasendreṇa prahastasya suto balī |
jambumālī mahādaṁṣṭro nirjagāma dhanurdharaḥ ||
raktamālyāmbaradharaḥ sragvī rucirakuṇḍalaḥ |
mahān vivṛttanayanaś caṇḍaḥ samaradurjayaḥ ||
dhanuḥ śakradhanuḥprakhyaṁ mahad rucirasāyakam |
viṣphārayāṇo vegena vajrāśanisamasvanam ||
രാക്ഷസേന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പ്രഹസ്തന്റെ ബലവാൻ പുത്രനായ ജംബുമാലി—മഹാദംഷ്ട്രനും ധനുർധരനും—പുറപ്പെട്ടു. ചുവന്ന മാലയും ചുവന്ന വസ്ത്രവും ധരിച്ചു, സ്രഗ്വിയായി, മനോഹര കുണ്ഡലങ്ങൾ തിളങ്ങി; മഹാകായൻ, വൃത്തനേത്രൻ, ഉഗ്രൻ, സമരത്തിൽ ദുര്ജയൻ. ഇന്ദ്രധനുസ്സുപോലെ തോന്നുന്ന ധനുസ്സിനെ അവൻ വേഗത്തിൽ വിഷ്ഫാരമാക്കി; അതിന്റെ നാദം വജ്രവും മിന്നലുംപോലെ ഗർജിച്ചു, അവന്റെ അമ്പുകൾ മഹത്തും ദീപ്തവുമായിരുന്നു.
Commanded by the demon king, Jambumali the invincible son of Prahasta, who had large teeth in front, big rolling eyes, red flower garland, red robes and a chaplet with beautiful earrings. He went round twanging his producing thunderous sound. His arrows were huge, shining and beautiful.
FAQs
The verse sets the stage for dharma versus adharma: the tyrant’s command sends warriors to uphold wrongful power, highlighting how might without righteousness becomes mere intimidation.
Rāvaṇa (implied as rākṣasa-king) dispatches Jambumālī, who emerges fully armed and terrifying, ready to confront Hanumān.
From the antagonist’s side, śaurya (martial prowess) is emphasized, but framed as serving an adharmic command structure.