Shloka 18
प्रमदावनविध्वंसः | The Devastation of the Pleasure-Garden
Ashoka Vatika
नानाशकुन्तविरुतैः प्रभिन्नैस्सलिलाशयैः।ताम्रैः किसलयैः क्लान्तै: क्लान्तद्रुमलतायुतम्।।5.41.17।।न बभौ तद्वनं तत्र दावानलहतं यथा।व्याकुलावरणा रेजुर्विह्वला इव ता लताः।।5.41.18।।
nānā-śakunta-virutaiḥ prabhinnais salilāśayaiḥ |
tāmraiḥ kisalayaiḥ klāntaiḥ klānta-druma-latā-yutam ||
na babhau tad vanaṃ tatra dāvānala-hataṃ yathā |
vyākulāvaraṇā rejur vihvalā iva tā latāḥ ||
നാനാവിധ പക്ഷികളുടെ കരച്ചിലോടെ, പൊട്ടിപ്പിരിഞ്ഞ ജലാശയങ്ങളോടെ, താമ്രവർണ്ണമുള്ള কোমല കിസലങ്ങൾ വാടിക്ക്ലാന്തമായിട്ട്—ക്ലാന്തമായ വൃക്ഷലതകളാൽ നിറഞ്ഞ ആ വനം അവിടെ ദാവാനലത്തിൽ ദഗ്ധമായ വനത്തെപ്പോലെ ശോഭിച്ചില്ല. വസ്ത്രങ്ങൾ അശ്രദ്ധയായി അലയുന്ന വ്യാകുലസ്ത്രീകളെപ്പോലെ ആ ലതകൾ വിറച്ചു തെളിഞ്ഞു.
The great garden lay disfigured, with the arbours and the picture galleries ruined, huge serpents and wild animals scattered, with stone houses and sheds destroyed.
FAQs
Repetition intensifies the moral atmosphere: adharma’s domain is portrayed as collapsing into fear and disorder, reinforcing the narrative’s ethical judgment.
A repeated pāṭha (as transmitted in this Southern Recension dataset) reiterates the grove’s ruined state and the trembling creepers simile.
Hanumān’s relentless momentum; also the epic’s didactic insistence that wrongdoing culminates in ruin.