Ramayana — Sundara Kanda, Sarga 22, Shloka 24
रावणस्य तर्जनं सीताया धर्मोक्तिः
Ravana’s Threats and Sita’s Dharma-Centered Reply
नीलजीमूतसङ्काशो महाभुजशिरोधरः।सिंहसत्त्वगतिः श्रीमान् दीप्त जिह्वाग्रलोचनः।।।।
nīlajīmūtasaṅkāśo mahābhujaśirodharaḥ | siṁhasattvagatiḥ śrīmān dīptajihvāgralocanaḥ ||
രാവണൻ നീലമേഘക്കൂട്ടംപോലെ തോന്നി—വലിയ ഭുജങ്ങളും കട്ടിയുള്ള കഴുത്തും ധരിച്ച്; സിംഹത്തിന്റെ പ്രചണ്ഡ ഗതിയോടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന, ശ്രീമാനായ, ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളും ദീപ്തമായ നാവും ഉള്ളവൻ.
Prosperous Ravana looked like a mass of dark cloud, with strong arms, stout neck, gait of a lion, a blazing tongue and burning eyes;
FAQs
External splendor and power are ethically neutral; without dharma they become instruments of fear and oppression.
The narration shifts to a vivid physical description of Rāvaṇa as he reacts to Sītā, heightening the sense of threat.
Implicitly, discernment: the text contrasts imposing appearance with moral deficiency, teaching that dharma—not might—defines greatness.