Shloka 10
हनूमद्
दूत्यम् / Hanuman’s Mediation and Lakshmana’s Appeal to Sugriva
वीरो दशरथस्यायं पुत्राणां गुणवत्तमः।।4.4.9।।राजलक्षणसम्पन्नस्सम्युक्तो राजसम्पदा।राज्याद्भ्रष्टो वने वस्तुं मया सार्धमिहागतः4.4.10।।
vīro daśarathasyāyaṃ putrāṇāṃ guṇavattamaḥ | rājalakṣaṇa-sampannaḥ saṃyukto rāja-sampadā | rājyād bhraṣṭo vane vastuṃ mayā sārdham ihāgataḥ || 4.4.10 ||
ഇവൻ ദശരഥന്റെ വീരപുത്രൻ—പുത്രന്മാരിൽ ഗുണത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; രാജലക്ഷണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനും രാജസമ്പത്താൽ യുക്തനും. എങ്കിലും രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട്, വനവാസം ചെയ്യാൻ എന്നോടൊപ്പം ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
FAQs
Dharma as adherence to rightful conduct even in loss: Rāma retains royal virtue and dignity despite exile, showing that dharma is character, not circumstance.
Lakṣmaṇa identifies Rāma to Hanumān, explaining his royal nature and the fact of his banishment and forest-dwelling.
Maryādā (propriety) and steadiness: Rāma’s inner kingship remains intact though outward sovereignty is taken away.