Shloka 24
वालिवधः — Vālī’s Fall and Dharma-Accusation
Kiṣkindhā Sarga 17
विषये वा पुरे वा ते यदा पापं करोम्यहम्।न च त्वामवजाने च कस्मात्त्वं हंस्यकिल्बिषम्4.17.23।।फलमूलाशनं नित्यं वानरं वनगोचरम्।मामिहाप्रतियुध्यन्तमन्येन च समागतम्4.17.24।।
phalamūlāśanaṃ nityaṃ vānaraṃ vanagocaram | mām ihāpratiyudhyantam anyena ca samāgatam || 4.17.24 ||
ഞാൻ വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വാനരൻ; എപ്പോഴും ഫലവും മൂലവും ഭക്ഷിച്ച് ജീവിക്കുന്നവൻ. ഇവിടെ ഞാൻ നിന്നോടു യുദ്ധം പോലും ചെയ്തിരുന്നില്ല; ഞാൻ മറ്റൊരാളോടു മാത്രമാണ് ഏർപ്പെട്ടിരുന്നത്—പിന്നെ നീ എന്തിന് എന്നെ ആക്രമിച്ചു?
'O prince, you are son to a king, handsome and famous. Even signs of righteousness are discernible in you.
FAQs
Fair combat (yuddha-dharma): Vāli implies it is unrighteous to strike one who is not directly fighting you and is engaged elsewhere.
Vāli, mortally wounded, highlights that Rāma shot while Vāli was fighting Sugrīva, not Rāma.
Appeal to propriety in warfare: the expectation of a direct, declared confrontation.