Shloka 88
आर्द्रस्समांसः प्रत्यग्रः क्षिप्तः कायः पुरा सखे4.11.87।।लघुस्सम्प्रति निर्मांस स्तृणभूतश्च राघव।परिश्रान्तेन मत्तेन भ्रात्रा मे वालिना तदा4.11.88।।क्षिप्तमेवं प्रहर्षेण भवता रघुनन्दन।
ārdras samāṁsaḥ pratyagraḥ kṣiptaḥ kāyaḥ purā sakhe |
laghuḥ samprati nirmāṁsaḥ tṛṇa-bhūtaś ca rāghava |
pariśrāntena mattena bhrātrā me vālinā tadā |
kṣiptam evaṁ praharṣeṇa bhavatā raghu-nandana ||
“സഖേ! പണ്ടു ഈ ശരീരം ഈർപ്പമുള്ളതും മാംസസമ്പന്നവും പുതുമയുള്ളതുമായിരിക്കെ എറിഞ്ഞതായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഹേ രാഘവ, ഇത് മാംസരഹിതമായി ലഘുവായി—പുല്ലിന്റെ തുമ്പുപോലെ—ആയിരിക്കുന്നു. അന്ന് എന്റെ സഹോദരൻ വാലി, ക്ഷീണിച്ചും മദോന്മത്തനുമായിട്ടും, ആഹ്ലാദത്തോടെ ഇതിനെ എറിഞ്ഞു; എന്നാൽ ഹേ രഘുനന്ദന, നീ ഇതിനെ ഇപ്പോൾ കളിയെന്നപോലെ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞല്ലോ!”
'O friend, when Vali my brother flung the body, he was tired and intoxicated and the body was fresh with flesh (meaning heavy), but now, O Delight of the Raghu race, it is fleshless and light like a bunch of (dry) grass (for) which you could throw it playfully.
FAQs
Dharma as truthfulness in assessment: Sugrīva insists on honest standards of evidence, refusing to draw a misleading conclusion from an unequal comparison.
Sugrīva explains that Rama’s throw, though impressive, is not directly comparable to Vali’s earlier feat because the corpse is now dried and far lighter.
Sugrīva’s satya (candour) and nīti (strategic prudence): he speaks plainly even when praising Rama, prioritizing accurate judgment over flattery.