Shloka 30
दनु-शापकथा तथा सीताहरण-प्रश्नः
Danu’s Curse Narrative and Rama’s Inquiry about Sita
किं तु यावन्न यात्यस्तं सविता श्रान्तवाहनः।।3.71.30।।तावन्मामवटे क्षिप्त्वा दह राम यथाविधि।
kiṃ tu yāvan na yāty astaṃ savitā śrānta-vāhanaḥ | tāvan mām avaṭe kṣiptvā daha rāma yathā-vidhi ||
എന്നാൽ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്—ക്ലാന്തമായ അശ്വങ്ങളെ വഹിക്കുന്ന സവിതാവ്—അതിനുമുമ്പേ എന്നെ ഒരു കുഴിയിൽ ഇട്ടു, ഹേ രാമാ, വിധിപ്രകാരം ദഹിപ്പിക്കണമേ.
Before the Sun disappears with his tired horses drop me into a pit and cremate me in accordance with tradition, O Rama !
FAQs
Performing even difficult acts in a prescribed, respectful manner (yathāvidhi) reflects dharma: right ends are pursued through right means and proper rites.
Kabandha requests Rama to complete the act that will end his cursed state—burning him in a pit—before sunset.
Maryādā (propriety): insistence on correct procedure and timely action even amid crisis.