Shloka 4
षष्ठस्सर्गः — तपस्विरक्षणे राजधर्मोपदेशः
Sarga 6: The Sages’ Appeal and Instruction on Royal Duty
वैखानसा वालखिल्यास्सम्प्रक्षाला मरीचिपाः।अश्मकुट्टाश्च बहवः पत्राहाराश्च तापसाः।।3.6.2।।दन्तोलूखलिनश्चैव तथैवोन्मज्जकाः परे।गात्रशय्या अशय्याश्च तथैवाभ्रावकाशकाः।।3.6.3।।मुनयस्सलिलाहारावायुभक्षा स्तथापरे।आकाशनिलयाश्चैव तथा स्थण्डिलशायिनः।।3.6.4।।व्रतोपवासिनो दान्तास्तथाऽर्द्रपटवाससः।सजपाश्च तपोनित्यास्तथा पञ्चतपोऽन्विताः।।3.6.5।।सर्वे ब्राह्म्या श्रिया जुष्टा दृढयोगास्समाहिताः।शरभङ्गाश्रमे राममभिजग्मुश्च तापसाः।।3.6.6।।
vaikhānasā vālakhilyāḥ samprakṣālā marīcipāḥ | aśmakuṭṭāś ca bahavaḥ patrāhārāś ca tāpasāḥ ||
dantolūkhalinaś caiva tathaivonmajjakāḥ pare | gātraśayyā aśayyāś ca tathaivābhrāvakāśakāḥ ||
munayaḥ salilāhārā vāyubhakṣās tathāpare | ākāśanilayāś caiva tathā sthaṇḍilaśāyinaḥ ||
vratopavāsino dāntās tathārdrapaṭavāsasaḥ | sajapāś ca taponityās tathā pañcatapo'nvitāḥ ||
sarve brāhmyā śriyā juṣṭā dṛḍhayogāḥ samāhitāḥ | śarabhaṅgāśrame rāmam abhijagmuś ca tāpasāḥ ||
വൈഖാനസന്മാരും വാലഖില്യന്മാരും, നിരന്തരം ശുദ്ധിക്രിയകൾ ചെയ്യുന്നവരും, ‘മരീചിപാന’—കിരണങ്ങളെ പാനം ചെയ്യുന്നവരും; കല്ലുകൊണ്ട് ദേഹം കഠിനമാക്കി തപസ്സു ചെയ്യുന്നവർ അനേകം, ഇലകളെ മാത്രം ആഹാരമാക്കുന്ന പത്രാഹാരികൾ അനേകം; ഉലക്കുപോലെ കഠിനദന്തമുള്ളവർ, ജലത്തിൽ മുങ്ങി തപസ്സു ചെയ്യുന്നവർ മറ്റൊരുകൂട്ടം; ദേഹത്തെയേ ശയ്യയാക്കുന്നവർ, ഒരിക്കലും കിടക്കാത്തവർ, മേഘവും ആകാശവും തുറന്നിടമായിത്തന്നെ വസിക്കുന്നവർ; ജലാഹാരികളായ മുനിമാർ, വായുവിനെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നവരും; ആകാശത്തെ തന്നെ വാസസ്ഥലമാക്കുന്നവർ, നിലത്തുതന്നെ (സ്ഥണ്ഡിലത്തിൽ) ശയിക്കുന്നവർ; വ്രതോപവാസികളായ ദാന്തർ, എപ്പോഴും നനഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവർ; ജപനിഷ്ഠർ, നിത്യതപസ്വികൾ, പഞ്ചാഗ്നിതപസ്സിൽ യുക്തർ—ഇവരെല്ലാം ബ്രാഹ്മതേജസ്സാൽ ദീപ്തരും, യോഗത്തിൽ ദൃഢരും, മനസ്സു സമാഹിതരുമായവർ—ശരഭംഗാശ്രമത്തിൽ രാമനെ സമീപിച്ചു.
Vaikhanasas, Valakhilyas, sages who continuously wash their bodies, Marichakas Asmakuttas sages who live on leaves only, those who have teeth like mortar, Unmajjakas, those who use limbs as their bed, those who practise penance without using a bed, those who do penance in the open, unmindful of rain or Sun or wind, those who live on water only, those who penance under the open sky, those who carry on penance on high places like the mountaintop, those who recline on bare ground only, those who observe fast as a part of religious tradition, those selfrestrained men, those who mutter sacred mantras, those who constantly perform penance and those who stand under the blazing Sun in summer placing fire on four sides while performing penanceall these types of sages met Rama in the hermitage of Sarabhanga.
FAQs
Dharma is shown as disciplined living: varied forms of tapas and restraint aimed at inner purity and truth, forming the moral fabric that rākṣasa-violence threatens.
A wide range of ascetic communities gather and approach Rāma at Śarabhaṅga’s hermitage, setting the stage for their plea and Rāma’s response.
The sages’ virtue is austerity with steadiness (dṛḍhayoga, samādhāna), portraying spiritual authority grounded in self-control.