Shloka 15
सीतावियोगे रामस्य विलापः
Rama’s Lament and Inquiry on Sita’s Disappearance
सर्वथा तु कृतं कष्टं सीतामुत्सृजता वने।प्रतिकर्तुं नृशंसानां रक्षसां दत्तमन्तरं।।।।
sarvathā tu kṛtaṃ kaṣṭaṃ sītām utsṛjatā vane |
pratikartuṃ nṛśaṃsānāṃ rakṣasāṃ dattam antaraṃ ||
വനത്തിൽ സീതയെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടുപോയത് എല്ലാതരത്തിലും വലിയ തെറ്റായി; നിർദയരായ രാക്ഷസർക്കു പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ അവർ തേടിയിരുന്ന ഇടവഴി നാം തന്നുവെച്ചു.
While thus brooding over the beautiful Sita, the scion of the Raghus along with Lakshmana hurried towards Janasthana.
FAQs
Protective duty (rakṣaṇa-dharma): negligence creates conditions for harm. Dharma is not only intention but also prudent action that prevents foreseeable danger.
Rama rebukes Lakṣmaṇa for leaving Sītā unguarded, recognizing that enemies (rākṣasas) would exploit the lapse.
Rama’s insistence on responsibility and foresight—ethical action must anticipate risks to the vulnerable.