Shloka 24
रावणस्य सीताप्रलोभनम्
Ravana’s Attempt to Allure Sita
न शक्यो वायुराकाशे पाशैर्बद्धुं महाजवः।दीप्यमानस्य वाप्यग्नेर्गृहीतुं विमलां शिखाम्।।3.55.24।।
na śakyo vāyur ākāśe pāśair baddhuṃ mahājavaḥ |
dīpyamānasya vāpy agner gṛhītuṃ vimalāṃ śikhām ||3.55.24||
ആകാശത്തിലെ മഹാവേഗമുള്ള കാറ്റിനെ കയറുകളാൽ ബന്ധിക്കാനാവാത്തതുപോലെ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ നിർമ്മല ജ്വാല പിടിക്കാനാവാത്തതുപോലെ, അങ്ങനെ (അവൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നതു പോലെ) അവന്റെ ശക്തിക്കെതിരായ പ്രതിരോധം വ്യർത്ഥം.
It is not possible to bind the wind blowing at high speed in the sky. Similarly it is not possible to catch the brilliant glow of flaming fire.
FAQs
Dharma rejects coercion: using fear and claims of inevitability to force consent is unethical, even when expressed through poetic comparisons.
Rāvaṇa uses vivid similes (wind and flame) to suggest that opposing him is impossible.
Courage in the face of intimidation is implicitly valorized—Sītā’s moral courage against threats.