Shloka 30
सीतया लक्ष्मणप्रेषणम् — Sita urges Lakshmana to seek Rama
The crisis of the ‘distressed voice’
विमुक्तधर्माश्चपलास्तीक्ष्णा भेदकराः स्त्रियः।न सहे हीदृशं वाक्यं वैदेहि जनकात्मजे।।3.45.30।।श्रोत्रयोरुभयोर्मेद्य तप्तनाराचसन्निभम्।
vimuktadharmāś capalās tīkṣṇā bhedakarāḥ striyaḥ | na sahe hīdṛśaṃ vākyaṃ vaidehi janakātmaje ||3.45.30|| śrotrayor ubhayor medhya tapta-nārāca-sannibham |
ധർമ്മത്തിൽ നിന്നു വിമുഖയായാൽ സ്ത്രീകൾ ചപലയും തീക്ഷ്ണയും മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നവളുമായി മാറുന്നു. ഹേ വൈദേഹി, ജനകാത്മജേ! ഇത്തരത്തിലുള്ള വാക്കുകൾ ഞാൻ സഹിക്കുകയില്ല—ഇരുകാതുകളെയും ചൂടേറ്റ അമ്പുപോലെ തുളച്ചുകയറുന്നതുപോലെ.
Women devoid dharma are fickle and inconsistent. They use sharp, piercing words. O daughter of Janaka, O princess from Videha, your words pierce my ears like red-hot darts.I cannot tolerate them.
FAQs
Speech can violate dharma when it becomes injurious; the verse underscores how words can wound like weapons and should be governed by restraint and truth.
Lakṣmaṇa reacts strongly to Sītā’s harsh suspicions, describing the pain her words cause him.
Sensitivity to adharma in speech: Lakṣmaṇa insists that accusatory, cutting words are intolerable and morally corrosive.