Shloka 14
अष्टत्रिंशः सर्गः — मारीचोपदेशः
Maricha’s Warning and the Memory of Rama’s Power
अजातव्यञ्जनश्रीमान्पद्मपत्रनिभेक्षणः।एकवस्त्रधरो धन्वी शिखी कनकमालया।।3.38.14।।शोभयन् दण्डकारण्यं दीप्तेन स्वेन तेजसा।अदृश्यत ततो रामो बालचन्द्र इवोदितः।।3.38.15।।
ajāta-vyañjana-śrīmān padma-patra-nibhekṣaṇaḥ |
eka-vastra-dharo dhanvī śikhī kanaka-mālayā || 3.38.14 ||
śobhayan daṇḍakāraṇyaṁ dīptena svena tejasā |
adṛśyata tato rāmo bāla-candra ivoditaḥ || 3.38.15 ||
ഇനിയും താടി-മീശ വളരാത്ത, ശ്രീമാനായി പദ്മപത്രസദൃശമായ ദൃഷ്ടിയുള്ള—ഒറ്റവസ്ത്രധാരി, ധനുര്ധരൻ, ശിഖാബദ്ധകേശൻ, കനകമാലയാൽ അലങ്കൃതൻ—രാമൻ അവിടെ ദീപ്തനായി ദർശനമായി. തന്റെ പ്രകാശമയമായ തേജസ്സാൽ ദണ്ഡകാരണ്യത്തെ ശോഭിപ്പിച്ചു, ഉദിച്ചുയരുന്ന ബാലചന്ദ്രനെപ്പോലെ അദ്ദേഹം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
Thereafter, handsome Rama, with eyes like lotus petals, beards ungrown, clad in a single garment with knotted hair on the head, wielding a bow, with a chain of gold, luminous with his own lustre enhanced the glory of Dandaka forest by looking like the young moon just risen.
FAQs
Dharma is portrayed as luminous and beautifying: the presence of a righteous protector brings order and auspiciousness even to a dangerous wilderness.
The text describes Rāma’s youthful yet radiant appearance as he stands prepared to guard the sacrificial setting in Daṇḍaka.
Tejas joined with restraint—Rāma’s splendor is not mere beauty but the visible sign of inner discipline and righteous purpose.