Shloka 11
ऋषीणामभयं दत्तं कृतक्षेमाश्च दण्डकाः।।3.34.10।।एका कथञ्चिन्मुक्ताहं परिभूय महात्मना। स्त्रीवधं शङ्कमानेन रामेण विदितात्मना।।3.34.11।।
ṛṣīṇām abhayaṃ dattaṃ kṛta-kṣemāś ca daṇḍakāḥ || 3.34.10 || ekā kathañcin muktāhaṃ paribhūya mahātmanā | strī-vadhaṃ śaṅkamānena rāmeṇa viditātmanā || 3.34.11 ||
ഋഷിമാർക്ക് അഭയം നല്കപ്പെട്ടു; ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ ക്ഷേമ-ശാന്തി സ്ഥാപിതമായി. മഹാത്മാവും ആത്മജ്ഞാനിയും സ്ത്രീവധത്തിൽ സംശയം പുലർത്തുന്ന ശ്രീരാമൻ എന്നെ പരാജയപ്പെടുത്തി അപമാനിച്ചിട്ടും, ഞാൻ മാത്രം എങ്ങനെയോ ജീവൻ രക്ഷിച്ച് ഒഴിഞ്ഞുപോയി.
Sages have been assured safety. Peace has been restored to Dandaka forest. As Rama, the great soul, who knows the self, hesitated to kill a woman, I was alone saved after this humiliation.
FAQs
The verse reiterates dharma as protection of the righteous and restraint in violence; moral hesitation is treated as a sign of principled conduct.
A repeated/variant presentation (as transmitted in this Southern Recension dataset) of Śūrpaṇakhā’s report to Rāvaṇa about Rāma’s actions in Daṇḍaka.
Rāma’s restraint and principled awareness, even while enforcing protection and order.