महोत्पात-लक्षणानि
Omens before Khara’s Assault
तस्मिन्याते बले घोरमशिवं शोणितोदकम्।अभ्यवर्षन्महामेघस्तुमुलो गर्दभारुणः।।।।
tasmin yāte bale ghoraṃ aśivaṃ śoṇitodakam |
abhyavarṣan mahāmeghas tumulo gardabhāruṇaḥ || 3.23.1 ||
ആ ഭീകരസൈന്യം നീങ്ങുമ്പോൾ, കഴുതനിറമുള്ള മഹാമേഘം മുഴങ്ങി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു; രക്തംപോലെ ചുവന്ന ജലം ചൊരിഞ്ഞ്, ഭയാനകവും അശുഭവുമായ മഴ പെയ്തു.
As the army marched from there (Janasthana) a huge dark cloud of the colour of an ass rained dreadful inauspicious water, red as blood.
Adharma invites warning signs: the epic frames nature itself as signaling moral disorder when violence is pursued unjustly.
As Khara’s forces move out to attack, ominous natural phenomena appear—beginning with a terrifying, blood-red rain.
The implied virtue is विवेक (discernment): a dhārmic agent reads warnings and restrains harmful intent.